Er zijn de komende maanden allerlei activiteiten rond mensen op de vlucht die, zelfs als ze in België zijn, nog steeds onderweg zijn om zich een plaats te verwerven in onze maatschappij. Getuigenissen worden zowel op het podium gedeeld via muziek, voordrachten, film, workshops en ook met de tentoonstelling van Carlo Herpoel.
...

Er zijn de komende maanden allerlei activiteiten rond mensen op de vlucht die, zelfs als ze in België zijn, nog steeds onderweg zijn om zich een plaats te verwerven in onze maatschappij. Getuigenissen worden zowel op het podium gedeeld via muziek, voordrachten, film, workshops en ook met de tentoonstelling van Carlo Herpoel.Heulenaar Carlo Herpoel (56) verwierf onder meer bekendheid als 'afval- en recyclagekunstenaar'. Hij legt zich onder meer toe op plasticrecyclage met technieken zonder veel technologie die toegepast worden in workshops, ook in ontwikkelingslanden.Carlo leeft zich niet alleen uit als kunstenaar en als correspondent voor ons blad, hij heeft ook een groot hart voor het vluchtelingenprobleem. Bijna tien jaar geleden trok hij zelf naar Haïti om hulp te bieden na een verwoestende aardbeving. "Haïti blijft nog altijd mijn grote liefde. Ik heb er een deel van mijn hart achtergelaten. Met de plaatselijke organisatie Hart voor Haïti en de Haïtianen zet ik er nog altijd projecten op." De voorbije jaren trok hij ook naar vluchtelingenkampen in Duinkerke en Calais, Griekenland, Bosnië en de Filipijnen. Carlo: "Ooit zei oud-burgemeester Stefaan De Clerck: 'Kan kunst de wereld redden? Ja'. Die zin vind ik toepasselijk op mijn projecten en mijn kunstwerken. Als de plastic soep niet meer bestaat, kan ik geen kunstwerken meer maken met plastic. Als de vluchtelingenkampen opgedoekt zijn, dan kan ik geen 'tentkunst' meer maken. Ik hoop dus dat ik ooit moet stoppen met deze kunstdisciplines omdat de problemen opgelost zijn. De wegwerpmaatschappij vernietigt beetje bij beetje de leefbaarheid op onze planeet. Met mijn recyclagekunst wil ik van dit lelijk wegwerpgegeven alsnog schoonheden creëren. Het kleurenpallet aan tentzeilen inspireerde mij om er kunst mee te maken."Nu concentreert Carlo zich op Lesbos, waar het Moriakamp zopas getroffen werd door een zware brand: "Daar staat een bus van mijn Engelse vriend Ghafoor Hussain met wie ik heb helpen koken in Idomeni in Griekenland. Die bus staat nu te wachten op goedkeuring van de autoriteiten om er weer te mogen in koken. Nu ben ik hier zelf bezig een bus aan het ombouwen tot voedselbus en medisch kabinet. Ik hoop hem begin volgend jaar te kunnen inzetten waar er nood aan is."Zijn kunstwerken zijn te koop: "De opbrengst gaat naar mijn nieuwste project, mobiele keukens die ik wil inzetten in ontwikkelingslanden en plaatsen waar ik noodhulp kan bieden. Ik ga waar machteloosheid toeslaat. De noden in de wereld zijn groot. Ze worden zelfs groter!"(NOM)