Wie zijn ogen de kost wil geven aan unieke kunstwerken, moet de komende weekends in Fra Lucca Atelier in de Lauwestraat in Wevelgem zijn. Laurent Geers, meester in de natuursteen, stelt er zijn marmerwerk NON-FOOD KUNST tentoon. Kaas, worsten, ham... Je vindt het er allemaal, maar zet er absoluut je tanden niet in. "We zullen de werken zorgvuldig afschermen zodat er geen ongelukken gebeuren", lacht Laurent.
...

Wie zijn ogen de kost wil geven aan unieke kunstwerken, moet de komende weekends in Fra Lucca Atelier in de Lauwestraat in Wevelgem zijn. Laurent Geers, meester in de natuursteen, stelt er zijn marmerwerk NON-FOOD KUNST tentoon. Kaas, worsten, ham... Je vindt het er allemaal, maar zet er absoluut je tanden niet in. "We zullen de werken zorgvuldig afschermen zodat er geen ongelukken gebeuren", lacht Laurent."Alle etenswaren zijn vervaardigd uit marmer en zijn dus in de eerste plaats enorm zwaar. Bovendien is het niet evident om bepaalde stukken te maken. Neem nu de worsten bijvoorbeeld. Die knopen aan beide uiteinden zijn enorm breekbaar. Maar zo ben ik nu bijvoorbeeld ook brochetten aan het proberen maken. Enorm moeilijk als je daar een gat voor de spies in moet voorzien. Of bij kaasblokjes heb ik bijvoorbeeld uren werk aan het polieren van de gaten. Want net zoals bij een echt stukje kaas moet dit blinken."Maar hoe kom je daar in godsnaam bij? "Ik maakte vooral veel vrouwelijke figuren, maar kwam in Italië op het idee om eetwaren te maken als kunst. Mijn werk is voornamelijk beïnvloed door mijn verblijven in Italië in de stad Bologna. La Grassa, daar is de overvloed aan kaas en vleeswaren opvallend. Als beeldhouwer kijk ik anders naar bepaalde zaken." "Als ik naar een film kijk, dan let ik vooral op de steen of beelden die te zien zijn. Een autoliefhebber zal bijvoorbeeld veeleer de wagens opmerken. Zo ben ik naar stenen beginnen kijken en ik zag gelijkenissen met etenswaren", legt hij uit. "Elk jaar ga ik twee keer naar Italië, in de streek van Carrara. Daar bezoek ik steenfabrieken en -groeves. Bij enkele belangrijke ga ik ook aan de slag.""Je vindt in Italië heel wat verschillende soorten stenen en ik zoek echt specifieke soorten en kleuren. Een bepaald type marmer lijkt op een bepaalde vleessoort, en zo ga ik aan de slag. Dat is niet altijd evident. Want neem nu bijvoorbeeld kaas met zijn typische gele kleur. Gele marmer is momenteel niet in de mode. Dus begin mei vertrek ik hier met een stuk zwarte Belgische marmer in de hoop die te kunnen ruilen voor een stuk gele. Want die is in Italië dan weer uniek", verduidelijkt hij. Een hele zoektocht dus, alvorens hij met het marmer aan de slag kan. "We kennen hier vooral arduin, maar rond Chimay heb je ook rode marmer. Ga maar eens naar het toilet in de schouwburg in Kortrijk, je zal het zo zien", geeft Laurent nog mee. (Tim Ghillemyn)