De 27-jarige Astrid Bourry uit Koksijde werkt nu zowat anderhalf jaar voor Anntourage, een castingbureau dat uit welgeteld twee dames bestaat. Zaakvoerster is Ann Willems, die vijf jaar geleden het bedrijf oprichtte. Daarvoor werkte ze heel wat jaren voor het productiehuis Skyline/De Mensen. Het is in die omgeving dat de dames mekaar leerden kennen. Voor ze bij Anntourage, dat zijn thuisbasis in Wetteren heeft, aan de slag ging, werkte Astrid als freelancer voor verschillende productiehuizen.
...

De 27-jarige Astrid Bourry uit Koksijde werkt nu zowat anderhalf jaar voor Anntourage, een castingbureau dat uit welgeteld twee dames bestaat. Zaakvoerster is Ann Willems, die vijf jaar geleden het bedrijf oprichtte. Daarvoor werkte ze heel wat jaren voor het productiehuis Skyline/De Mensen. Het is in die omgeving dat de dames mekaar leerden kennen. Voor ze bij Anntourage, dat zijn thuisbasis in Wetteren heeft, aan de slag ging, werkte Astrid als freelancer voor verschillende productiehuizen."Het is een heel gevarieerde job", vertelt Astrid. "Alles begint eigenlijk met het lezen van een scenario. Het is onze taak om voor de karakters, de juiste mensen te vinden. Leuk is ook dat het scenario bespreekbaar en dus aanpasbaar is. Wij kunnen ons steentje bijdragen met een idee om een rol, die in eerste instantie voor een man bedoeld was, door een vrouw te laten spelen. Wij hebben best wel een creatieve inbreng en dat is fijn.""Toen ik bij Anntourage begon, deed ik de figuratie, maar dat was een helse job", zegt Astrid. "Nu doe ik enkel de casting. Dat betekent dat ik de hoofdrollen met bekende of minder bekende gezichten invul. De figurantencasting is veel intensiever. Wij doen bij Anntourage vaak figurantencastings en we hebben intussen een vrij grote database waaruit we kunnen putten, maar het gebeurt ook dat we voor een specifieke rol mensen - bij wijze van spreken - van straat moeten plukken. Ik herinner me een project voor Canvas rond zwaarlijvige mensen, waarvoor we een jongen van tien, twaalf jaar nodig hadden met een maatje meer. Ik ging op zoek en heb uiteindelijk iemand gevonden die de rol ook echt graag wou spelen.""Op zoek gaan naar de juiste mensen voor de juiste rol is heel intensief en tegelijk uitdagend. Je leert niet alleen veel mensen kennen, maar ook heel veel verschillende facetten van mensen. Keerzijde van de medaille is dat je vaak mensen moet ontgoochelen. Als er voor één rol acht mensen op auditie komen, moet je er achteraf wel zeven ontgoochelen", legt Astrid uit.De taak van een casting director houdt ze dat je de verschillende rollen in een film of serie door de juiste acteurs laat spelen. "De aard van mijn job geeft mij de mogelijkheid om in Koksijde te kunnen blijven wonen. Meestal proberen we de audities in Wetteren te doen. Het lezen van de scenario's, het denkwerk en het oplijsten van de personages en van mogelijk geschikte acteurs, kan zonder problemen thuis gebeuren. De tijd die ik anders in mijn auto doorbreng, kan ik op die manier zinvoller invullen."Astrid is een kind van de kust en groeide op in Sint-Idesbald. Ze volgde haar middelbare school aan het Immaculata-instituut in De Panne, ging daarna Journalistiek aan de Artevelde Hogeschool in Gent studeren en volgde nog een extra bachelor in de toegepaste audiovisuele communicatie in Mechelen. Tijdens haar opleiding deed ze stages bij oner meer Ketnet, Volt en Vanthilt on Tour."Het eerste grote project waarvoor ik gecontacteerd werd, was Witse de film. Die werd grotendeels in Veurne opgenomen. Om te starten was dat heel leuk. Het onbekende van een project in een bekende streek, en maar weinig verre verplaatsingen. Het kon heftiger geweest zijn. Ik denk terug aan de dagen als figuratieregisseur bij Professor T. , Tytgat Chocolat, Salamander... Dat waren zware dagen, van 7 uur 's morgens tot 's avonds laat. Dat was ook in Antwerpen. Als je dan 's avonds laat nog naar Koksijde terug moet keren... Dat zou nagenoeg niet te combineren zijn met een gezinsleven. Jakob en ik zijn al voor de wet getrouwd en straks is er het grote trouwfeest net over de Franse grens. Intussen zijn we volop bezig met verbouwingswerken aan ons huis. Het feit dat ik nu enkel nog acteurscasting doe, geeft mij de ruimte voor een leven met familie of vrienden. Voor mij is het duidelijk. Ik heb een keuze gemaakt voor Jakob en voor Koksijde. Sporadisch doe ik nog wat figuratieregie, zoals nu voor enkele afleveringen van Familie, maar dat is niet de hoofdzaak."In het najaar pakt Eén uit met Geub, een nieuwe fictiereeks waarin Philippe Geubels in een fictief verhaal zichzelf speelt. Hierin speelt Astrid de rol van Shana, de secretaresse van de manager van Geub. "Het is niet de eerste keer dat ik een rolletje speel", bekent Astrid. "In Salamander speelde ik al eens een verpleegster. De persoon die voor die rol gecast was, kon niet op tijd op de set zijn, dus vroeg de regisseur of ik het verpleegstersuniform wou aantrekken. Het ging om enkele woorden in een scène met Filip Peeters."De projecten die nu nog op stapel staan zijn vrij uiteenlopend. "We werken aan een reeks voor één, een reeks voor Canvas, een nieuwe film van Jan Verheyen en Lien Willaert, hier en daar nog enkele reclamespotjes. Daarnaast is er ook Fiskepark van Thomas de Soete. Ook daar ben ik per ongeluk in de cast gerold. Ik speel daarin de rol van Kimberly, de cassière, die buiten haar uren ook nog eens een wiccaheks is.""Zelf een rolletje spelen is leuk, maar ik voel mij toch comfortabeler achter de schermen. Ik zou ook niet alles spelen. Rolletjes in lingerie, of intieme bedscènes, mogen ze gerust aan iemand anders geven. Ik ben zelf geen geschoolde actrice en ik heb ook niet die ambitie. Ik zal mezelf dus nooit bij een regisseur voorstellen voor een rol. Het feit dat ik nu Shana speel in Geub zag ik eigenlijk meer als een grap van Philippe en Jeroom, die mee het scenario schreef. Ik heb in elk geval goed gelachen op de set. Nu maar hopen dat de kijkers het even grappig zullen vinden."Naast een drukke job maken Astrid en haar man Jakob nog tijd voor mekaar en hobby's. "Ik speel badminton bij de damesploeg in De Panne en ik hou van knutselen en bricoleren. Helpen aan de verbouwingen van ons huis vind ik ook leuk. Jakob en ik houden ontzettend veel van Zweden. We trekken daar supergraag naartoe om te kanovaren. We hebben er de liefde gevonden. Älskar heet dat in het Zweeds. We hebben er zelfs onze huiskat naar genoemd."