Tot haar 98ste verjaardag woonde Agnes Spegelaere alleen. Kort na haar 98ste verjaardag verhuisde ze naar Woonzorgcentrum Sint-Elisabeth in de Zwaluwenstraat. Agnes blijkt een kranige dame te zijn die nog steeds bij de pinken is. Agnes zag het levenslicht op 13 november 1918, twee dagen na het einde van de Eerste Wereldoorlog. Ze werd geboren in Limbeek, maar later verhuisde ze met het gezin naar het Brusselse. "Papa werkte voor de NMBS in Brussel", herinnert Agnes zich nog erg goed.
...

Tot haar 98ste verjaardag woonde Agnes Spegelaere alleen. Kort na haar 98ste verjaardag verhuisde ze naar Woonzorgcentrum Sint-Elisabeth in de Zwaluwenstraat. Agnes blijkt een kranige dame te zijn die nog steeds bij de pinken is. Agnes zag het levenslicht op 13 november 1918, twee dagen na het einde van de Eerste Wereldoorlog. Ze werd geboren in Limbeek, maar later verhuisde ze met het gezin naar het Brusselse. "Papa werkte voor de NMBS in Brussel", herinnert Agnes zich nog erg goed. "Daarom leek het ons beter om daar te wonen. Aangezien papa later naar Oostende overgeplaatst werd, verhuisden we ook naar hier en sindsdien ben ik hier altijd gebleven. Ik doorliep hier mijn middelbare school." Agnes genoot op jonge leeftijd al van de schijnwerpers. Ze speelde toneel en trad geregeld op voor een klein publiek. Ze genoot van de aandacht dat ze kreeg tijdens haar optredens. "Mijn man, met wie ik trouwde kort na de Tweede Wereldoorlog, verplichte me om mijn droom op te bergen, daarom werd ik huisvrouw", zucht ze. We kregen met Bernard, Rosine, Marie-Rose en Marcel vier kinderen. Kort na de geboorte van onze laatste zoon scheidden we." Agnes joeg haar carrière in de showbizz nooit meer na, maar dankzij Eén kon ze haar droom toch even nieuw leven inblazen. "Toen ik in 2018 de vraag kreeg wat ik graag nog eens wou doen voor mijn 100ste verjaardag moest ik niet lang nadenken", glundert ze. "Ik wou zo graag nog eens optreden voor publiek op een podium en dan liefst nog in het Kursaal. Dat zou voor mij het toppunt van mijn leven zijn." Toen Agnes en het woonzorgcentrum waar ze verblijft groen licht kregen om alles in gang te zetten, werd uitgezocht hoe Agnes haar droom waargemaakt kon worden. Het resultaat zou te zien zijn op de nationale televisie. "Ik heb toen contact opgenomen met de stad om te zien hoe we dat konden regelen. Op 24 september 2018 werd de Zilverbeurs georganiseerd in het Kursaal. Agnes zou daar de kans krijgen om er op te treden onder leiding van het orkest van Lou Roman. Haar eerste interview had ze in Vilvoorde op woensdag 19 september 2018", vertelt animator Ina van het woonzorgcentrum. "In september vorig jaar had ze haar laatste interview, opnieuw in Vilvoorde en daar genoot ze van. Agnes staat nu eenmaal graag in de schijnwerpers." Agnes herinnert zich haar optreden nog erg goed. "Ik mocht twee liedjes zingen", lacht ze. "'Non, je ne regrette rien' van Edith Piaf en 'Aan het Noordzeestrand' van Jo Vally." Agnes geeft ons meteen een demonstratie van haar zangtalent en inderdaad, ze heeft nog steeds een prachtige stem. "Jammer dat ik me nooit ten volle heb kunnen ontplooien als zangeres. Maar gelukkig heb ik dankzij Eén en dankzij WZC Sint-Elisabeth nog één keer kunnen schitteren op het podium. Mijn grote droom is uitgekomen en ik ben iedereen daar erg dankbaar voor."