Zijn naam 2Kg Hoofdvlees kwam er toen hij zich forceerde om het podium op te klimmen met de platendraaiers die hij verdiend had met het witten van de lijnen op het voetbalveld van Aalbeke. Hij was vergeten dat hij als dj een hippe, coole naam moest hebben. Toen gevraagd werd onder welke naam hij op de affiche wou, las hij het tombolabriefje dat voor zijn neus lag en waarop de hoofdprijs '2 kilogram hoofdvlees' afgedrukt stond. Meteen zat daar ook zijn levensmotto in: neem jezelf niet te serieus. Als festivalbezoeker in Dranouter had hij kort daarvoor in een redelijk beschonken toestand gewed met een vriend dat hij ooit op het festival zou spelen. Terwijl hij toen nog nooit als dj had opgetreden. Twee jaar later stond hij er. En hoewel hij de dingen én zichzelf, nooit serieus nam, leek alles nogal vanzelf te gaan.
...

Zijn naam 2Kg Hoofdvlees kwam er toen hij zich forceerde om het podium op te klimmen met de platendraaiers die hij verdiend had met het witten van de lijnen op het voetbalveld van Aalbeke. Hij was vergeten dat hij als dj een hippe, coole naam moest hebben. Toen gevraagd werd onder welke naam hij op de affiche wou, las hij het tombolabriefje dat voor zijn neus lag en waarop de hoofdprijs '2 kilogram hoofdvlees' afgedrukt stond. Meteen zat daar ook zijn levensmotto in: neem jezelf niet te serieus. Als festivalbezoeker in Dranouter had hij kort daarvoor in een redelijk beschonken toestand gewed met een vriend dat hij ooit op het festival zou spelen. Terwijl hij toen nog nooit als dj had opgetreden. Twee jaar later stond hij er. En hoewel hij de dingen én zichzelf, nooit serieus nam, leek alles nogal vanzelf te gaan. Even liep het een beetje mis, toen hij zakte voor zijn filmstudies aan zowel het RITS, als aan Narafi. Hij was nog zijn wonden aan het likken toen hij de job van zijn leven vond: beeldmixer. Op live-evenementen die door meerdere camera's worden geregistreerd, kiest hij welke beelden in welke volgorde tot bij de kijker komen. U beseft het niet, maar u hebt vaak al door zijn ogen gekeken. Door de beelden die hij kiest. Klaas Vantomme, inmiddels 32, groeide uit tot een topper in de branche. Nu is hij een veelgevraagd beeldmixer. Een dj met beelden zeg maar. "Of je nu muziekfragmenten met elkaar versnijdt, of beelden, bij allebei komt het erop aan een goed gevoel voor timing te hebben. Ik hou van mijn job en van mijn hobby, maar ik neem geen van beide serieus. Mijn werk op zich wel, maar ik zou het niet blijven doen, mocht ik er geen plezier meer aan beleven. Ik speel PlayStation in het echt. En omgekeerd zou ik ook niet alleen maar dj willen zijn. Ik relativeer mezelf te veel om mee te draaien in een wereldje waarin je de ene dag alles bent en de volgende niets. Terwijl je uiteindelijk niets meer doet dan wat plaatjes draaien." Technisch mag hij dan een crack zijn als dj, hij blijft heel bescheiden. "Ik probeer altijd dingen uit te vinden die op papier niet zouden passen. Het is belangrijk om je dj-set voortdurend heruit te vinden. Hoe onbelangrijk het ook is. Eigenlijk moet je er alleen maar voor zorgen dat mensen zich amuseren en dansen. Ze moeten daarom niet per se de hele tijd staan springen. Als je ziet dat er een goeie sfeer is, dat er veel gelachen wordt, zit je goed. En werkt het niet, dan begin je te zweten."Vorig jaar stond hij tijdens de Sinksenfeesten in De Vagant, op het dak van De Kreun en in de tunnel naar de Doorniksewijk. Een week voor de feesten begonnen, had hij telefoon gekregen van een vriendin die al lang voor Beyoncé werkt. Ze zocht last minute een beeldmixer om mee te gaan op wereldtournee. "Ik ben toen de week voor Sinksen naar Parijs geweest. De regisseur vroeg me naar mijn ervaring. Zodra ik zei dat ik al lang op Tomorrowland werk en dat ik ook samengewerkt had met Hans Pannecoucke, een West-Vlaamse topregisseur die over de hele wereld concerten heeft ingeblikt, kon het niet meer stuk. Ik zei: 'Dit weekend ben ik echt niet vrij'. En ik ben teruggekeerd voor Sinksen. Maar op tweede Sinksen, de maandag om zes uur zat ik al op de trein naar Parijs, om pas midden oktober terug te keren. Het was heel snel beslissen, maar zeer plezant. De moeite. Eerst heel Europa tot midden juli en dan direct naar Amerika. Eerst de hele Oostkust, en dan het midden en heel de Westkust. Tot in Canada. En gestopt in Seattle in oktober. En dan nog eens Zuid-Afrika, in december." Met Beyoncé zelf had hij weinig persoonlijk contact. "Behalve tijdens de repetities. Dan zei ze meestal wat niet goed was. En wou ze horen hoe het kon verbeteren. De eerste keer was dat wel even slikken. Maar het ging wel. Je moest gewoon je best doen en eerlijk zijn. Ook als je niet kon geven wat ze vroeg. Ze vroeg me een paar keer om iets wat technisch niet mogelijk was en dat legde ik haar uit en dat begreep ze. Raar. Maar op zich is zij ook een mens als een ander. Alhoewel...", grinnikt hij. Toch kijkt Klaas niet meteen uit naar een nieuwe tournee. "Ik ben vorig jaar te lang in het buitenland geweest. Ik miste mijn maten, mijn familie en mijn stad. En mijn feestjes hier. Plus ik werk eigenlijk liever op sportwedstrijden dan op concerten. Liefst van al doe ik cyclocross. En ook tijdens een doorsnee wedstrijd als Zulte Waregem - Westerlo kan ik me geweldig amuseren. Ik mag dit jaar ook naar de Tour de France. Dat heb ik nog niet eerder gedaan. En daar kijk ik wel naar uit."