Maar liefst vier jaar lang was Charlotte Dierckens bezig met haar eerste boek. "Ik heb altijd kleine verhaaltjes geschreven. Op een gegeven moment dacht ik: weet je wat, ik ga gewoon een dik boek schrijven. Er was een verhaallijn en gaandeweg verwerkte ik er andere personages bij."
...

Maar liefst vier jaar lang was Charlotte Dierckens bezig met haar eerste boek. "Ik heb altijd kleine verhaaltjes geschreven. Op een gegeven moment dacht ik: weet je wat, ik ga gewoon een dik boek schrijven. Er was een verhaallijn en gaandeweg verwerkte ik er andere personages bij.""Het is een young adult boek en dat las ik zelf heel vaak. Ik wist dus wel hoe een boek in elkaar steekt, al was het niet gemakkelijk. (lacht) Ik dacht een paar keer om er mee te stoppen. Toen ik mijn eerste tien hoofdstukken geschreven heb, heb ik er zeven weg gegooid. Opnieuw begonnen, nog meer weg gegooid, nog eens opnieuw begonnen... Soms leek het of het verhaal al klaar was, terwijl ik nog niet aan mijn vooropgestelde aantal pagina's zat."De studente taal en letterkunde Engels en film-, theater- en literatuurwetenschappen in Antwerpen zocht voornamelijk zelf haar weg bij het schrijven van haar eerste boek. "Contact met andere schrijvers? Niet echt. Ik ging vooral zelf op zoek op het internet, al sprak ik wel eens schrijvers aan, bijvoorbeeld op de literaire dag op school. Maar dan bekeken ze me: jij bent zot", lacht Charlotte. Maar vier jaar volharding leverde begin dit jaar haar eerste proefversie op. "Ik kan nog altijd niet geloven dat ik een boek geschreven heb", stelt een trotse Charlotte, die haar boek aanbood bij Boekscout. "Zij lezen het verhaal en keuren het al dan niet goed. Ze zijn gespecialiseerd in werken met beginnende auteurs. De kans dat je boek uitgegeven wordt, is gigantisch groot. Zij controleren dan nog op schrijffouten. Zelf moet je nadien wel nog heel veel doen: zelf nog verbeteren, opsturen naar mensen die het willen herlezen en dan nog eens herlezen en nog eens. Ik denk dat ik het intussen al tien tot twintig keer heb herlezen. Ik kan al ganse passages citeren." (lacht) Daarmee was het werk nog niet af. "Vervolgens moest de achterflap geschreven worden en moest ik de cover nog ontwerpen. De foto moest ik zelf indienen, de cover hebben zij ontworpen. Ik had een meisje in gedachten voor de coverfoto. Toen ik het haar vroeg, was ze meteen akkoord. Eerst probeerden we om een foto te nemen in een concertzaal. Ik heb rondgemaild naar alle concertzalen in Brussel, maar ofwel kwam er geen antwoord, mocht het niet of slechts op een welbepaalde datum. Dat ging dus niet, waardoor we die foto namen op een kot van een vriend. Ik ben heel tevreden met de foto en het weerspiegelt het verhaal. Ik wilde er het dromerige, maar ook de eenzaamheid in verwerken.""Of het naar meer smaakt? Ik ben al een vervolg aan het schrijven en zit al aan de eerste drie hoofdstukken. Het verhaal begint vorm te krijgen in mijn hoofd en ik ben het aan het uitwerken. Ik kan wel met deadlines werken, maar creatieve zaken moet je tijd geven. Vooral zoiets. Ik ben ook al twee jaar aan het schrijven."En creatief talent krijgt ook in Lichtervelde een podium. Charlotte mocht al signeren in de Spar en staat straks op Lichtervelde Schouwt. "Toen ik in de Spar stond, kreeg ik het aanbod voor Lichtervelde Schouwt. Heel veel mensen beginnen intussen te weten dat ik een boek geschreven heb."