Hij is heel kalm en rustig - zo noteren de verraste agenten van de Zeebrugse scheepvaartpolitie - wanneer Oliver Bolte (44) zich op 9 maart 2017 iets na 23 uur komt aangeven. "Ik heb Bert doodgeschoten op het jaagpad. Eén kogel in het achterhoofd en daarna één in het voorhoofd. Het wapen zit nog in mijn rugzak. Het is ook mijn schuld dat mijn moeder dood is en ik heb ons appartement in brand gestoken. Ik wil zo snel mogelijk alles bekennen", zegt Oliver Bolte in plat West-Vlaams met Nederlandse tongval.
...

Hij is heel kalm en rustig - zo noteren de verraste agenten van de Zeebrugse scheepvaartpolitie - wanneer Oliver Bolte (44) zich op 9 maart 2017 iets na 23 uur komt aangeven. "Ik heb Bert doodgeschoten op het jaagpad. Eén kogel in het achterhoofd en daarna één in het voorhoofd. Het wapen zit nog in mijn rugzak. Het is ook mijn schuld dat mijn moeder dood is en ik heb ons appartement in brand gestoken. Ik wil zo snel mogelijk alles bekennen", zegt Oliver Bolte in plat West-Vlaams met Nederlandse tongval. Als de agenten hem overbrengen naar de collega's van de federale politie barst hij in de combi tot drie keer toe in tranen uit. "Ik heb zelfmoord willen plegen, maar het ging niet. En nu is mijn leven om zeep", snikt de man.Met de arrestatie van Oliver Bolte eindigt een klopjacht van de politie. Met man en macht waren ze naar hem op zoek sinds het uitbreken van de brand in de flat in de Koninginlaan in Blankenberge waar hij met zijn moeder woont, daags voordien in de vroege ochtend. Nadat de brandweer het vuur onder controle had gekregen, vonden ze er het lichaam van bewoonster Renate Bolte (71). Verkoold, aan de voeten vastgebonden en duidelijk doelbewust in een grote kartonnen doos gepropt. Bij de lijkschouwing treft de wetsdokter bovendien nog twee steekwonden aan. Kwaad opzet dus, een vermoeden dat bevestigd wordt wanneer de branddeskundige maar liefst acht afzonderlijke brandhaarden vaststelt in de kleine flat en de mensen van het labo twee busjes Zippo-vloeistof en een lege fles lampolie terugvinden. Oliver, de zoon van Renate, blijkt spoorloos en is meteen de hoofdverdachte. De link met de moord op Norbert 'Bert' Bocher (49) op 6 maart in Zeebrugge wordt snel gelegd. Uit de politiebestanden blijkt dat Bocher eerder al melding maakte van vreemd gedrag door zijn collega-strandjutter Mark. 'Mark' zou hem gevraagd hebben om mee te werken aan een overval. 'Mark' zou een Duitser zijn, die in Blankenberge woont en met Nederlandse tongval spreekt. 'Mark' is Oliver Bolte.Van de zonderlinge eenzaat is echter geen spoor. Aan zijn vrienden kan de politie niet vragen waar hij uithangt, want hij heeft er geen. Zijn enige gekende familielid in België ligt op de autopsietafel van wetsdokter Hubert Floré. Zijn fiets, die hij normaal in het appartement stalt, is verdwenen. Pas nadat hij spontaan de kantoren van de scheepvaartpolitie binnenwandelt, kan de politie traceren waar Oliver Bolte de voorbije uren allemaal heeft rondgehangen. Dat bleek heel wat te zijn. Met de tram naar Knokke, met de taxi naar Zeebrugge, met de tram naar Oostende en met de taxi naar De Haan. Dan terug met de tram naar Knokke, te voet naar de AS Adventure om een tent te kopen en vervolgens met de fiets naar een vogelkijkhuisje langs de Damse Vaart. Daar zet hij zijn tent op, slaapt er enkele uren, fietst naar Brugge, neemt een taxi naar Heist en wandelt vervolgens naar Zeebrugge waar hij zich in alle kalmte overgeeft en spontaan bekentenissen aflegt. De tent, de fiets, het mes dat hij in het water gooide: de politie vindt het allemaal terug.Hoe spontaan de bekentenissen van Oliver Bolte in het begin ook lijken, waarheidsgetrouw zijn ze allerminst. Dat hij zijn eigen moeder vermoordde - de vrouw op wiens kosten de werkloze Oliver Bolte al zijn hele bestaan leefde en die hem desondanks als een god aanbad - krijgt hij niet over zijn lippen. Neen, het is zijn 'vriend' Bert Bocher die dat op zijn geweten heeft. Een verzonnen verhaal over een wietplantage van Bocher waarin hij zou investeren en waarbij Bocher dat geld kwam stelen uit zijn flat moet dat scenario kracht bij zetten. Uit wraak voor de zogezegde roofmoord op zijn moeder zou Bolte dan maar Norbert Bocher vermoord hebben. Heel erg lang kan Oliver Bolte die leugen niet volhouden. "Uw moeder leefde nog toen u het appartement in brand stak. Dat blijkt uit het autopsieverslag. En haar verwondingen zijn nogal vreemd voor een overval", werpen ze hem voor de voeten. Bolte breekt. "Waar moet ik tekenen?", antwoordt hij. Om vervolgens een nieuw verhaal op te dissen, over zijn moeder die hem twee maanden voordien gevraagd zou hebben om haar te helpen om euthanasie te plegen. Waarop Oliver Bolte dan bij Norbert Bocher gepolst zou hebben welke pillen zij daarvoor het best gebruikte.Die versie lijkt toch dichter bij de waarheid te liggen. De toxicoloog die door het gerecht wordt aangesteld, vindt inderdaad flunitrazepam terug in het stoffelijk overschot van Renate Bolte. Die stof is beter bekend als het werkzame middel in rohypnol. De aangetroffen hoeveelheid - 16 milligram - is op zichzelf echter niet dodelijk. "Mijn moeder had een maagzweer en ze wou uit het leven stappen. Norbert heeft die pillen op het internet besteld en getest. Het waren goeie, zei hij. Ik heb op maandag 6 maart tien pillen geplet in een smoothie van banaan en jus d'orange en mijn moeder heeft die opgedronken. Ik dacht dat ze rustig zou inslapen", verklaart Oliver Bolte aan de speurders. "Plots hoorde ik een vreemd geluid uit haar slaapkamer. Ze lag te spartelen en haar ogen waren wijd open. Ik heb haar op haar buik gedraaid en een mes genomen. Met één hakbeweging sneed ik haar nekwervel over. Ik dacht dat het dan wel gedaan zou zijn, maar ik hoorde nog altijd een bubbelend geluid. Dan heb ik ze met een keukenmes nog een steek gegeven op de plaats waar ik dacht dat het hart zit. Toen ze dood was, werd de kat helemaal gek. Ik ben ze aan Sea Life gaan afzetten. Daarna heb ik het lichaam van mijn moeder in een doos laten glijden, haar benen opgetrokken en vastgebonden en het nachtkastje op de doos gezet", klinkt het.Daags nadien, op dinsdag 7 maart, komt Oliver Bolte op de tram toevallig Norbert Bocher tegen. "Er knapte iets in mij. Mijn moeder was overleden op een manier die je je ergste vijand niet toewenst. Door die slechte pillen van Bert. Ik maakte hem wijs dat ik wietzaden wist liggen in de struiken van het jaagpad in Zeebrugge. Zo wilde ik hem mee lokken naar daar, want ik wist dat het er rustig was", verklaart Oliver Bolte. Zo koel en beredeneerd hij de moord plant, zo onbeheerst voert hij die uit. "We zijn eerst nog frieten gaan eten, want het was nog niet donker genoeg. Toen we aan het jaagpad kwamen, deed ik alsof ik die zaadjes aan het zoeken was. Na drie of vier keer uit de struiken komen, had ik genoeg moed om te schieten. Ik was zenuwachtig. Bert had meteen door dat er iets fout was. Na het eerste schot viel Bert schuin vooruit. Vanop twee meter heb ik dan nog eens in zijn hoofd geschoten en ben met mijn fiets terug vertrokken", klinkt het. Eenmaal thuis herinnerde een misselijkmakende geur hem aan het lijk van zijn moeder in de slaapkamer. "Ik heb het op een zuipen gezet. Een fles cava. Rond 5 uur 's morgens heb ik overal brandbare vloeistof verspreid en die in brand gestoken. Ik had nog net de tijd om wat spullen in mijn rugzak te steken toen er plots een steekvlam was, gevolgd door dikke zwarte rook. Ik heb mijn fiets genomen en ben vertrokken."Nu, bijna twee jaar na de dubbele moord en de brandstichting, moet het hof van assisen oordelen over Oliver Bolte. De feiten zijn wat ze zijn, al valt het nog af te wachten of de jury geloof hecht aan het euthanasieverhaal dat Oliver Bolte ophangt als motief voor de moorden. De maagzweer waar ze volgens haar zoon mee kampte, was al twee jaar verdwenen - zo getuigde de huisarts - en volgens een goeie vriendin van Renate Bolte genoot de 71-jarige vrouw nog enorm van het leven en van haar werk als schrijfster en vertaalster van natuurboekjes. Over Oliver Boltes persoonlijkheid, waarmee rekening moet worden gehouden bij het bepalen van de straf, valt alvast weinig goeds te vertellen. Kind van een Duitse vader en moeder, die er na tien jaar huwelijk de brui aan geven. Oliver Bolte is dan twee. Vader Erich hertrouwt en kijkt nog amper naar zijn zoon om. Moeder Renate verafgoodt haar zoon en neemt hem mee van Breda naar Blankenberge. Twee relaties had Oliver Bolte, evenveel keer liepen ze op de klippen omdat de vrouwen er geen toekomst meer in zagen. Tot eind de jaren negentig werkt Oliver Bolte als duikinstructeur en bij pakjesdienst DHL, maar sindsdien niet meer. Het moraliteitsonderzoek levert het beeld op van een eenzaat met een geïsoleerd leven. Een moederskindje zonder relatie, zonder werk, zonder vrienden, zonder sociale contacten en ook weinig tot geen initiatief daartoe. De door het gerecht aangestelde psychiaters dichten Oliver Bolte een parasitaire levensstijl toe, noemen hem emotioneel erg oppervlakkig, met een zeer gebrekkig schuldgevoel en alleen bekommerd om zichzelf. Enig lichtpunt: Oliver Bolte beschikt nog over een blanco strafregister. Procureur Nathalie Barzeele, die vandaag/vrijdag haar akte van beschuldiging zal voorlezen, zal dat blanco strafregister wellicht als enige verzachtende omstandigheid aanvaarden. Maandag wordt Oliver Bolte door assisenvoorzitter Steven Van Overbeke een eerste keer ondervraagd. Een arrest wordt donderdag of vrijdag verwacht.