Op 5 februari 2017 mengde Monique V. toen zes slaap- en zeven kalmeerpillen in de koffie van haar 62-jarige vriend. Ze verklaarde dat ze hem een dutje wou laten doen, zodat ze op haar gemak naar de markt kon gaan om een pyjama te kopen voor haar kamergenote in het psychiatrisch ziekenhuis waar ze in behandeling is. "Hij had niet graag dat ik alleen het huis uit ging en ik wou geen geruzie. Maar ik wou hem zeker niet doden", stelde ze tijdens het proces in Brugge. Maar ze had ook de doo...

Op 5 februari 2017 mengde Monique V. toen zes slaap- en zeven kalmeerpillen in de koffie van haar 62-jarige vriend. Ze verklaarde dat ze hem een dutje wou laten doen, zodat ze op haar gemak naar de markt kon gaan om een pyjama te kopen voor haar kamergenote in het psychiatrisch ziekenhuis waar ze in behandeling is. "Hij had niet graag dat ik alleen het huis uit ging en ik wou geen geruzie. Maar ik wou hem zeker niet doden", stelde ze tijdens het proces in Brugge. Maar ze had ook de doosjes pillen verbrand. Het parket vervolgde haar voor poging tot moord. Een gerechtspsychiater verklaarde haar toerekeningsvatbaar. Maar op de zitting in Brugge kwam het verslag naar boven van haar eigen psychiater die haar wel ontoerekeningsvatbaar verklaarde. De rechtbank baseerde zich op dat laatste verslag om de vrouw vrij te spreken van de moordpoging. Het parket ging daarop in beroep om nu vijf jaar met uitstel onder strenge voorwaarden te vorderen. "De dozen medicatie heeft ze verbrand en ze heeft voordien opzoekingen gepleegd. Het is dus duidelijk dat mevrouw haar vriend dood wou en iets nieuws wou beginnen met haar nieuwe vriend." Haar advocaat, Yen Buytaert, verwees naar haar lage begaafdheid en dat ze zoiets perfide nooit kan bedenken. Buytaert vroeg opnieuw de vrijspraak. "In de winter gaat ze in korte broek naar de bank, op restaurant giet ze soms haar soep uit. Zonder haar zwakke begaafdheid zouden de feiten nooit gebeurd zijn. Meneer de procureur-generaal vraagt wat haar bezield heeft die dag, wel een psychose, dat is wat haar toen bezield heeft. Op het ogenblik van de feiten was ze schizofreen, iets waar ze intussen is van genezen. Daarom vraag ik de vrijspraak op basis van artikel 71, onweerstaanbare drang." Intussen is het koppel terug samen en hebben ze een LAT-relatie. De vrouw bleef ook hardnekkig bij haar verhaal. "Ik had nooit het opzet om hem te doden. Ik wou gewoon dat hij wat langer sliep, zodat ik een pyjama kon gaan kopen. Ze mogen mij dat nog duizend keer vragen, ik zal duizend keer hetzelfde zeggen." Toch geloofde het hof haar niet en dankzij het nieuwe verslag van het college van gerechtsdeskundigen, werd de vrouw wel toerekeningsvatbaar verklaard. Het hof ging daarop verder en veroordeelde de vrouw tot vijf jaar cel met uitstel onder voorwaarden. Zo moet ze onder meer begeleiding volgen voor haar psychische problemen. Als ze die voorwaarden strikt volgt, moet ze dus niet naar de gevangenis. (OSM)