Dinsdag waren werkmannen de hele voormiddag aan de slag aan de muurroostering ten huize Vandenbrande in Beernem. Tegen kwart voor één 's middags vertrokken ze, maar dan was Vandenbrande al terug thuis. Een paar uur later vertrok hij opnieuw voor een boodschap. Toen hij om kwart voor zes zijn voordeur terug opendeed, trof hij een stort aan. "Dat was echt even schrikken, alle kasten in de kamers boven stonden open en de hele inboedel lag op de grond. Na een kleine zoektocht wist ik al snel dat er niet veel gestolen was, maar het gevoel dat iemand in je huis binnendrong overvalt ...

Dinsdag waren werkmannen de hele voormiddag aan de slag aan de muurroostering ten huize Vandenbrande in Beernem. Tegen kwart voor één 's middags vertrokken ze, maar dan was Vandenbrande al terug thuis. Een paar uur later vertrok hij opnieuw voor een boodschap. Toen hij om kwart voor zes zijn voordeur terug opendeed, trof hij een stort aan. "Dat was echt even schrikken, alle kasten in de kamers boven stonden open en de hele inboedel lag op de grond. Na een kleine zoektocht wist ik al snel dat er niet veel gestolen was, maar het gevoel dat iemand in je huis binnendrong overvalt ons steeds weer." Met die 'steeds weer' doelt Vandenbrande op de drie voorgaande inbraken in zijn privéwoning. In twaalf jaar tijd braken dieven eergisteren voor de vierde keer in.'s Anderendaags was de baas van Ziekenvervoer Vandenbrande al wat bekomen. Woensdagavond kwam de politie al langs, donderdag was het de beurt aan de mannen van het labo. "In de zachte grond naast ons huis hebben ze twee voetstappen gevonden. Daarnaast is er in onze bureau een vingerafdruk gezien op een portefeuille. Hopelijk zijn ze daar iets mee, maar ik vrees ervoor", vertelt Vandenbrande. De inbrekers kwamen binnen langs een raam boven de kelder. Dat raam was na eerdere overvallen verstevigd en er zat dubbel glas in. "Toen ik mijn timmerman belde, snapte hij er geen hol van. Voor het raam hangt een balustrade dus ze moeten zichzelf daaraan opgehesen hebben, om nadien het verstevigde raam open te breken. Het moet echt een hachelijke klus geweest zijn."Na de vorige overvallen besloot Andre al om veiligheidssloten te installeren. Daarnaast heeft hij met zijn vrouw een waakhond, die de daders wellicht tegenhield om ook de keuken en living overhoop te halen. "Ik denk dat hij ze bang heeft gemaakt. Nu installeer ik ook een alarm via gsm-signalen want het moet echt stoppen. Mijn vrouw beleeft keer op keer de schrik van haar leven. We laten nooit veel rondslingeren, dus het is logisch dat ze niet veel stelen, maar het gevoel dat je nadien krijgt is echt vervelend."Twaalf jaar geleden konden de daders wél een hele buit meenemen, maar de inboedel van Andre Vandenbrande en zijn gezin werd later teruggevonden in een garagebox in Vilvoorde. "De helft van ons materiaal hadden we terug, de andere helft was al verkocht." Zo'n zes jaar later kwamen de inbrekers binnen via het raam boven de garage. Toen stalen ze niks, wellicht vluchtten ze toen ze zagen dat Andre terug thuiskwam. De laatste inbraak was zo'n drie jaar geleden. Ook toen sneuvelde het raam boven de kelder. "Toen heeft onze hond de inbreker afgeschrikt waardoor hij niet veel kon stelen. Even later merkte ik een onbekende auto op met speciale velgen. Ik heb die geseind bij de politie en zo konden zij de eigenaar traceren in Ruddervoorde."Ook deze keer hoopt Andre dat de politie de daders vatten. Wie iets heeft gezien, kan de informatie doorgeven aan de politie. (AVH)