Donderdag 30 januari, 12 uur. De poetsvrouw van hotel Coq Hardi aan het station van Rijsel klopt op een kamerdeur op de bovenste verdieping. De hotelgast die er verblijft, checkte de avond voordien in samen met een andere man en betaalde voor één nacht. Omdat hij om tien uur had moeten uitchecken maar nog niets van zich liet horen, opent de poetsvrouw voorzichtig de deur.
...

Donderdag 30 januari, 12 uur. De poetsvrouw van hotel Coq Hardi aan het station van Rijsel klopt op een kamerdeur op de bovenste verdieping. De hotelgast die er verblijft, checkte de avond voordien in samen met een andere man en betaalde voor één nacht. Omdat hij om tien uur had moeten uitchecken maar nog niets van zich liet horen, opent de poetsvrouw voorzichtig de deur. Op het bed ziet ze, in een plas bloed, een man liggen. Zijn keel is overgesneden, de hele kamer zit vol bloed. Naast het bed ligt een jachtmes. Van de tweede hotelgast is geen spoor te bekennen. De opgeroepen wetsdokter stelt vast dat het slachtoffer verdoofd werd met slaappillen en daarna vermoord met meer dan honderd messteken.De politie kan het slachtoffer vrij snel identificeren als de 44-jarige Imran Aliev, van Tsjetsjeense nationaliteit. Woonplaats: Ledegem. Wie de tweede man is, met wie Aliev in de kamer verbleef, is op dat moment nog een raadsel. Pas na enkele dagen onderzoek wordt duidelijk dat het om Usman Nushka Mamadiev gaat, een 34-jarige Tsjetsjeense huurmoordenaar met connecties op het allerhoogste politieke niveau. Uit het onderzoek blijkt dat Mamadiev meteen na de moord naar Berlijn reisde, van daaruit een vlucht naar Moskou nam en ondertussen terug in de Russische deelrepubliek Tsjetsjenië zit. Gezien Rusland geen eigen onderdanen uitlevert, hoeft de man niets te vrezen.Drie weken later zitten wij in Ledegem bij Marta, de weduwe van Imran Aliev. Ze toont YouTube-filmpjes van haar man, die als videoblogger geregeld filmpjes postte met striemende kritiek op het regime van president Ramzan Kadyrov in Tsjetsjenië. Plots drukt ze op pauze. "Kijk, die kerel daar, links in beeld. Dat is Usman Mamadiev", zegt Marta. "Hij is het die mijn man vermoord heeft. Tien dagen voor de feiten heeft hij mijn man gecontacteerd via internet. Hij zei dat zijn dochter kanker had en dat hij een dokter zocht in België. Mijn man, die altijd klaar stond om anderen te helpen, nodigde hem bij ons uit en zei dat hij hem zou helpen zoeken. Tien dagen heeft Usman hier bij ons gelogeerd. Ze zochten een dokter in Gent maar besloten uiteindelijk naar Frankrijk te gaan. Naar Rijsel. Ik vertrouwde die kerel niet. Mijn oudste zoon wou met hen meegaan maar dat mocht niet van Usman. Nu begrijp ik waarom", vertelt ze terwijl vijf van haar acht kinderen rond de salontafel lopen te spelen. "Plots liet Imran niets meer van zich horen. Ik werd ongerust en belde de politie. Toen hoorde ik dat er in Rijsel een lichaam gevonden was in een hotel. Ik ben naar daar gegaan om hem te identificeren. Ik zag meteen dat het Imran was. Toen ik zijn lichaam zag, viel ik haast flauw. Ik kan het maar niet geloven. Die Usman wist verdorie dat Imran acht kinderen had, hij heeft hier tien dagen gewoond en dan doet hij zoiets? Ik sta er nu helemaal alleen voor", zucht de weduwe.Terwijl ze haar verhaal vertelt, passeert er een politiecombi voorbij het huis. Een halfuur later nog eens. De agenten vertragen, kijken door het raam naar binnen en rijden weer verder. "Mama heeft onlangs een telefoontje gekregen uit Tsjetsjenië. Van een onbekend nummer", vertelt dochter J. (11). "De stem aan de telefoon zei dat er mannen onderweg waren vanuit Tsjetsjenië om de kinderen van Imran te pakken. We hebben meteen de politie verwittigd en sindsdien staan we onder bescherming. Echt veilig voelen we ons hier niet. Eigenlijk zou mijn mama graag verhuizen. Als we nu nog telefoon krijgen van een onbekend nummer, nemen we gewoon niet meer op", zegt het kind. Navraag bij de politie leert dat het gezin Aliev inderdaad nauwlettend in de gaten gehouden wordt. Maar ook vóór de moord op vader Imran Aliev had de politie meer dan bijzondere aandacht voor de man. "Op details kunnen we niet ingaan, maar laat ons zeggen dat meneer door meerdere diensten opgevolgd werd", klinkt het. "Die man zorgde af en toe wel eens voor wat overlast, maar meer weet ik daar ook niet over. De extra observatie diende vooral om geen enkel risico te nemen. De betrokkene was nogal actief op het internet", weet Ledegems burgemeester Bart Dochy.Nogal actief op het internet, is alvast een understatement. Op verschillende kanalen op YouTube en via zijn eigen Facebook-account uitte Imran Aliev geregeld snoeiharde kritiek op het regime van waarnemend president Ramzan Kadyrov van de Russische deelrepubliek Tsjetsjenië.Ook de Russische president Poetin moest het geregeld ontgelden in de blogs van Aliev, die vaak niets meer om het lijf hadden dan ordinaire scheldpartijen.Bij andere Tsjetsjeense bloggers die naar Europa vluchtten, doet het gerucht de ronde dat er een groep huurmoordenaars door Europa trekt die in opdracht van het Tsjetsjeense regime alle kritische stemmen één voor één de mond wil snoeren.Blogger Tumso Abdurakhmanov, de bekendste Tsjetsjeense YouTuber die vanuit Polen opereert, meent dan ook dat Imran Aliev niet het initiële doelwit van huurmoordenaar Mamadiev was, maar dat de huurmoordenaar via Aliev tot bij een meer invloedrijke blogger probeerde te geraken, de naar Frankrijk gevluchte Minkail Malyshev. Ook de politie in Rijsel zegt dat de moord alle tekenen van een politieke afrekening heeft. Voor Marta en haar acht kinderen blijft het een raadsel waarom Imran Aliev dood moest. "Mijn vader praatte op zijn blog niet alleen over politiek, hij praatte over alle mogelijke onderwerpen. Hij deed niemand kwaad en nu is hij dood. We weten dat de moordenaar geld heeft gekregen voor de moord en dat hij er een auto mee gekocht heeft. Blijkbaar is dat de prijs voor een mensenleven, een auto", zegt J. stilletjes. Haar moeder hoopt dat gerechtigheid ooit zal geschieden, maar beseft dat de kans klein is. "We weten wie het gedaan heeft, we weten waar hij zit. Maar omdat Rusland geen onderdanen uitlevert, weten we ook dat het wellicht nooit tot een proces zal komen. Over het onderzoek weten we voorlopig niets. Ook het lichaam van mijn man is nog niet vrijgegeven. Ik hoop dat ik hem ooit een waardige begrafenis zal kunnen geven", zegt Marta.