Assisen: “Hij was echt een crème van een jongen” (zus Vandoolaeghe)

Op het assisenproces tegen John Vandoolaeghe (31) uit Zonnebeke zijn de getuigenverhoren donderdagmiddag afgerond. De broers en de zus van de beschuldigde verklaarden dat ze steeds bij hem terechtkonden, weliswaar vooral met praktische problemen. Johan Vandoolaeghe vond ook dat zijn oudste broer hem steeds op het rechte pad hield.

© Belga
© Belga

“Ik had soms de verkeerde vrienden en hij stuurde een beetje bij als het nodig was”, klonk het. Ook broer Jonas benadrukte de behulpzame kant van de beschuldigde. “Hij was niet te lui om iets te doen. Als wij een nieuwe telefoon kochten, moest hij ook alles installeren. Maar over gevoelens zullen we niet zo rap spreken, dat klopt.”

Beide broers gingen ook bijna elke zondag op bezoek in de gevangenis van Ieper. “Tot helemaal in detail is hij nooit gegaan. We hebben eigenlijk meer vernomen uit de krant dan van hem. Wij kroppen zo’n dingen op.” Johan herinnerde zich wel nog een detail over waar de beschuldigde die bewuste 21 november 2016 met Thi Xuan Nguyen heen wilde. “Hij was eigenlijk van plan om eerst naar mij thuis te komen, maar misschien dacht hij dat ik het niet zou aanvaarden.”

Handgemeen

In de loop van de ochtend werd de beschuldigde over die kwestie nog kort ondervraagd door voorzitter Antoon Boyen. Daaruit bleek dat hij na het eerste handgemeen met het slachtoffer rechts afsloeg richting plaats van de feiten, terwijl hij richting woning van zijn broer naar links had moeten rijden. John Vandoolaeghe zei dat hij de bloedende Nguyen bij zijn broer wilde verzorgen. “Dan zou hij het alleszins goed mogen uitleggen hebben”, reageerde Johan. “Haar zou ik dan misschien wel binnenpakken, maar hem zeker niet. Ik zou ook de ambulance en de politie gebeld hebben, denk ik.”

Volgens de zus van de beschuldigde heeft hun harde opvoeding mogelijk een rol gespeeld in de feiten. “Mijn pa heeft me misbruikt. Daardoor heb ik in december 2015 het contact met mijn ouders en mijn broers definitief en volledig verbroken”, klonk het.

De getuige herinnerde zich wel nog dat haar broer zijn vriendin graag zag. “Zij is ook een schat van een meid. Hij zou alles voor haar gedaan hebben. In het begin mocht hij haar niet zien, omdat ze het een chichimadam vonden. Maar een meisje moet een meisje zijn.”

Lief en zacht

Ondanks de breuk met de rest van haar familie liet de zus van de Zonnebekenaar zich erg positief uit. “Hij heeft een lief en zacht karakter. Hij was echt een crème van een jongen, met een goed luisterend oor. Ik ben hem ook heel dankbaar voor de hulp in mijn huis. De elektriciteit werkt nog altijd goed.”

De vrouw kon het dan ook niet geloven toen een journalist van Het Nieuwsblad haar op de hoogte bracht van zijn aanhouding. “Dat was een enorme slag in mijn gezicht. Ik zei direct dat het mijn broer niet kon zijn. Ik kon het niet geloven, mijn broer is geen moordenaar.”

Ook de meeste andere getuigen zagen John Vandoolaeghe als een brave, rustige kerel. “Als kind was hij heel stil en teruggetrokken. Ik heb hem dan lang niet gezien, maar na de geboorte van zijn zoontje ben ik daar heel goed ontvangen”, vertelde zijn dooppeter.

Harde werker

De onthaalmoeder omschreef hem als een betrokken vader. “Die band was wel goed met zijn kleine. Daar was niets op aan te merken, altijd stipt op tijd ook. Het was een attente vader, die deed wat hij moest doen.”

Ten slotte kwamen de broers van de toenmalige partner van Vandoolaeghe aan het woord. “Het was een typische West-Vlaamse harde werker”, getuigde Pieter Vanmassenhove. Ook bij de familie Vanmassenhove maakte de beschuldigde vooral een stille en verlegen indruk. “Er kwam in het begin niet veel uit, maar ik denk dat dat ook een beetje normaal is. Hij was wel vriendelijk, maar hij miste toch bepaalde sociale vaardigheden”, aldus Frederik Vanmassenhove.

Tijdens de etentjes met de familie was Vandoolaeghe voortdurend met zijn gsm bezig. “Dat stoorde ons meer en meer, want het werd ook intenser. Na tien minuten was hij soms al weg van tafel om in de zetel met zijn gsm te gaan zitten. Het stoorde mij ook dat hij bijvoorbeeld commentaar gaf op het eten van mijn moeder. Er zijn toch bepaalde elementaire beleefdheidsvormen die hij niet had.”

De pleidooien over de schuldvraag zijn om 14.15 uur van start gegaan.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.