Halfweg december vorig jaar vloog Kurt D. in de cel. Bij politie en parket waren tal van klachten binnengelopen van gedupeerden die tien- of honderdduizenden euro bij de man hadden belegd maar hun geld niet op de beloofde vervaldatum terugzagen.

In werkelijkheid bleek D., die ruim 20 jaar aan de slag was in het bank- en verzekeringswezen, al een tijd geen bank- of verzekeringsadviseur meer te zijn. Twee veroordelingen voor geïntoxiceerd sturen, waren hem immers op een ontslag komen te staan. "Maar toch vertrok hij zogezegd nog iedere ochtend naar zijn werk", vertellen aangeslagen en bedrogen buren. "We kwamen goed overeen. Steek maar over, we drinken een wijntje en proeven wat van de barbecue", luidde het af en toe in de tuin. "Een manier om vals vertrouwen op te bouwen, beseffen we nu. "Plots stapte hij zelf op ons af. 'Omdat jullie zo'n goede mensen en buren zijn, heb ik een heel interessant aanbod', vertelde hij. Hij stelde voor te investeren in kortlopende obligaties. Intresten van 6 procent en meer, en na twee maanden al ons geld terug. We twijfelden aanvankelijk omdat we normaal niet zo'n investeringen deden maar hapten uiteindelijk toch toe. Onze zuurverdiende centen gaven we hem. Het doet nog altijd pijn dat hij ons zo heeft bedrogen. Toen we argwaan kregen, stuurde hij ons wel 100 sms'jes om ons te sussen. Hij vroeg zelfs nog extra centen, terwijl hij zeker wist dat hij ons nooit kon terugbetalen. Onze cheque heeft hij gebruikt om iemand terug te betalen die al 6 maanden op zijn centen aan het wachten was en hem zelfs fysiek bedreigde."

Het onderzoek maakte duidelijk dat Kurt D. de gekregen centen nooit belegde maar gebruikte om andere schulden af te betalen, de beloofde hoge interesten te kunnen ophoesten en een luxueuze levensstijl aan te kunnen houden. Een chique appartement met zicht op de hippodroom in Waregem, reisje naar Dubai, shoppen in Milaan, dure flessen wijn en champagne, overnachtingen in La Réserve in Knokke,... het hoorde er allemaal bij.

D. beloog en bedroog vooral vrienden, kennissen, buren en zelfs eigen familieleden. Zijn moeder van 87 jaar stelde zich zelfs ook burgerlijke partij. Volgens haar advocate plunderde D. haar rekening en haar maandelijkse pensioen maar bleef ze achter met onbetaalde facturen. De Waregemnaar bekende de oplichtingen maar ontkende ook maar 1 euro van zijn moeder te hebben verduisterd. "Integendeel. Een deel van het geld van anderen gebruikte ik om haar maandelijkse kosten te betalen. Met haar pensioentje schoot zij te kort."

Toen het water hem tot aan de mond reikte, begon D. met de Lotto te spelen, in de hoop met een toevalstreffer een fikse winst te maken. Een wanhoopspoging want hij speelde nog 170.000 euro extra kwijt.

"Het is onvergeeflijk, ik heb enorm veel spijt", sloeg Kurt D. mea culpa. "Maar ik heb een goed hart en wil mijn slachtoffers zoveel mogelijk terugbetalen. Sommige investeerders kregen wél hun beloofde geld en hoge intresten." "Met die uitleg probeer je het eigen geweten te sussen", reageerde rechter Vincent Vereecke. "Van zodra je de eerste keer geld kreeg en wist dat je niet zou beleggen, was je al fout." Op veel begrip van de aanwezige slachtoffers moest D. ook al niet rekenen. Verwensingen en hoongelach waren zijn deel. Volgens zijn advocaat ging het bergaf na twee scheidingen, twee ongevallen met alcohol in het bloed en de ontslagen bij de bank- en verzekeringskantoren waar hij meer dan 20 jaar voor werkte.

De openbare aanklager eiste naast de vier jaar cel ook een boete van 4.000 euro en een beroepsverbod van tien jaar. In Waregem zal Kurt D. zich na zijn vrijlating niet meteen meer vertonen. Hij heeft ondertussen een ander adres in Anzegem.

Vonnis op 5 juni. (LSi)