Christine Bulckaen (67) is een gekend en graag gezien persoon in de grensgemeente. Als rasechte 'cafébazin' staat ze dagelijks achter de toog van Mefisto in de Barakken en ze is enorm geëngageerd in het sociale leven. Het schokte dan ook zowat iedereen toen het verhaal van de diefstal publiek werd gemaakt. "Ik trok vorige week woensdag naar Aldi, pal aan de grens, zoals ik al jaren doen", klinkt het aangedaan. "Het was rond 9.30 dat ik de winkel verliet en met een volle winkelkar naar mijn wagen stapte. Ik plaatste mijn handtas achter de chauffeurszetel, stopte de boodschappen in mijn koffer en bracht de winkelkar terug. Toen ik de sleutels uit mijn handtas wilde nemen, merkte ik dat alles verdwenen was. In enkele seconden tijd had iemand dus de deur van mijn wagen geopend en was die gaan lopen met mijn handtas."
...

Christine Bulckaen (67) is een gekend en graag gezien persoon in de grensgemeente. Als rasechte 'cafébazin' staat ze dagelijks achter de toog van Mefisto in de Barakken en ze is enorm geëngageerd in het sociale leven. Het schokte dan ook zowat iedereen toen het verhaal van de diefstal publiek werd gemaakt. "Ik trok vorige week woensdag naar Aldi, pal aan de grens, zoals ik al jaren doen", klinkt het aangedaan. "Het was rond 9.30 dat ik de winkel verliet en met een volle winkelkar naar mijn wagen stapte. Ik plaatste mijn handtas achter de chauffeurszetel, stopte de boodschappen in mijn koffer en bracht de winkelkar terug. Toen ik de sleutels uit mijn handtas wilde nemen, merkte ik dat alles verdwenen was. In enkele seconden tijd had iemand dus de deur van mijn wagen geopend en was die gaan lopen met mijn handtas."Naast het financiële verlies is het vooral het gevoel van onveiligheid dat er bij Christine heeft ingehakt. "Die dieven hebben alles mee, mijn hele hebben en houden. Ik ben zo'n vrouw die altijd alles in haar handtas heeft: geld, sleutels, lidkaarten van alle verenigingen, mijn boekje met nummers, mijn ouderwetse Nokia-gsm maar ook de sleutels van mijn wagen en café. Ik heb sinds die dag niet meer geslapen. Wat als die mensen plots terugkeren? Misschien denken ze dat ze nog snel mijn auto kunnen stelen of mijn café kunnen leegroven. In mijn handtas zat ongeveer 200 euro cash. Om de sloten van mijn café te laten vervangen moest ik 300 euro ophoesten en mijn auto kon ik gelukkig met een reservesleutel naar huis brengen. Om zeker te zijn wil ik ook graag andere sleutels voor mijn wagen maar dat gaat ook een aardige duit kosten. Al het is vooral het gevoel van onveiligheid dat me kapot maakt."Toen Christine net na de feiten hulp ging zoeken binnen in het Aldi-filiaal, hoorde ze al snel dat ze niet de eerste was. Meer nog, diefstallen uit voertuigen op de parking waren er schering en inslag. De politiepatrouille die ter plaatse kwam, had nog meer onheilspellend nieuws. De diefstal was niet alleen geen uitzondering, Belgen zouden ook op de parking van supermarkt Match - net over de grens aan de overkant van de straat - geregeld het slachtoffer worden. De samenwerking met de Franse politie zou haperen, waardoor het bijna onbegonnen werk is om de daders ook effectief op te sporen. Christine trok met haar verhaal richting sociale media, waar het binnen de kortste keren gelijkaardige meldingen regende. Enkelingen namen zelfs het woord 'plaag' in de mond en het leek er sterk op dat het gerucht ook waarheid was. Belgen worden geviseerd en door de unieke situatie aan de grens, leven de daders in een waan van straffeloosheid.Commissaris Vannieuwenhuyse, woordvoerder voor de politiezone Grensleie, is op de hoogte van de feiten maar nuanceert wel een en ander. "Sinds begin dit jaar hebben wij zeven meldingen gekregen van diefstallen uit voertuigen, op de parking van het grootwarenhuis. We moeten er dan ook op toezien dat we de feiten niet gaan overdrijven maar ze objectief gaan benaderen. Het is inderdaad zo dat er gelijkaardige feiten werden gemeld, op de parking van de Franse supermarkt maar helaas hebben wij geen toegang tot die cijfers."Het idee dat de daders straffeloos hun gang kunnen gaan door een schortende samenwerking met Frankrijk, weerlegt hij dan ook meteen. "Binnen onze politiezone werd de parking van de supermarkt opgenomen als een hotspot, waardoor deze de bijzondere aandacht van onze patrouilles krijgen. Ook zetten we massaal in op preventie, waarbij we mensen proberen te sensibiliseren. Geen objecten van waarde zichtbaar laten liggen in de auto is essentieel bij preventie. Ook onze binationale patrouilles - een unieke samenwerking met de Franse politie - lopen verder. De burger zelf kan ook helpen door elke vorm van verdacht gedrag meteen te melden."Een alerte en kordate politie maar volgens Christine werd met één belangrijk element geen rekening gehouden: "Hoe is het mogelijk dat uitgerekend die plaats geen camerabewaking heeft? Al jaar en dag wordt er uit voertuigen gestolen, op elke hoek van Menen staat wel ergens een camera behalve daar. Dat krijg je toch niet uitgelegd? Die dieven maken gebruik van de grens en van het feit dat er een blinde zone is. Ze weten dat niemand hen kan zien en doen dus lustig verder?"Exacte cijfers uit Frankrijk krijgen blijkt een moeilijkere uitdaging. Daar blijft het bij de politie oorverdovend stil. We trokken dan ook zelf richting Franse supermarkt en merken al gauw dat het er een komen en gaan is van Belgen. Elodie en Anthony, een jong koppel dat z'n boodschappen aan het inladen is, lijken zich van geen kwaad bewust. "We komen hier al jaar en dag onze inkopen doen, het is stukken goedkoper", zeggen ze. "We hebben ons nog nooit echt onveilig gevoeld maar we maken er wel een gewoonte van om echt niets te laten slingeren in de wagen. Noem het Vlaamse voorzichtigheid. We merken dat zigeuners hier regelmatig neerstrijken met hun caravans. Dan staan de zintuigen bij de veiligheidsmensen van de winkel ook op scherp. Ik weet niet of het een met het ander te maken heeft, maar laat ons zeggen dat we dat risico niet willen lopen."