De feiten speelden zich op vrijdagavond 4 december 2015 af in de woning van de beklaagde in Sint-Andries Brugge. Daar probeerde Hans V. zijn zoon te wurgen, maar die kon zich losrukken. De 16-jarige liep naar buiten en kon de politie verwittigen. Het slachtoffer liep lichte verwondingen in de hals op. Zijn vader verklaarde achteraf dat hij uit het leven wilde stappen en zijn zoon wilde meenemen in de dood.

Na enkele maanden voorhechtenis werd de beklaagde door de raadkamer onder voorwaarden vrijgelaten. Sindsdien laat hij zich behandelen door een psychiater. Op de inleidende zitting vroeg de verdediging om die psychiater en enkele andere mensen op te roepen als getuige. De rechtbank ging niet in op de vraag van mr Jef Vermassen.

De burgerlijke partij drong aan op een contactverbod met zijn kinderen en hun moeder. Daarnaast vroeg mr Rik Demeyer de aanstelling van een deskundige om de psychische schade bij de kinderen te bepalen. Volgens de verdediging heeft Hans V. aanvaard dat hij zijn kinderen niet meer mag zien.

De verdediging benadrukte dat de beklaagde erg depressief was op het moment van de feiten. "Hij is eindeloos beschaamd en begrijpt niet dat hij dat gedaan heeft", aldus mr Vermassen. De advocaat vergeleek de depressieve toestand van zijn cliënt met de Leuvense neurochirurge die in de cel zit voor de moord op haar 14-jarige dochter. De verdediging kan zich daarom vinden in een voorwaardelijke gevangenisstraf en sloot zich dus aan bij de vordering van het OM.

De rechtbank veroordeelde Hans V. uiteindelijk tot vijf jaar gevangenisstraf met uitstel, gekoppeld aan voorwaarden. Aan zijn kinderen en hun moeder moet hij elk een voorlopige schadevergoeding van 1 euro betalen. Er werd een deskundige aangesteld om de precieze schade bij zijn zoon te onderzoeken.

Wie vragen heeft rond zelfdoding, kan terecht op de zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be.

(Belga)

De feiten speelden zich op vrijdagavond 4 december 2015 af in de woning van de beklaagde in Sint-Andries Brugge. Daar probeerde Hans V. zijn zoon te wurgen, maar die kon zich losrukken. De 16-jarige liep naar buiten en kon de politie verwittigen. Het slachtoffer liep lichte verwondingen in de hals op. Zijn vader verklaarde achteraf dat hij uit het leven wilde stappen en zijn zoon wilde meenemen in de dood.Na enkele maanden voorhechtenis werd de beklaagde door de raadkamer onder voorwaarden vrijgelaten. Sindsdien laat hij zich behandelen door een psychiater. Op de inleidende zitting vroeg de verdediging om die psychiater en enkele andere mensen op te roepen als getuige. De rechtbank ging niet in op de vraag van mr Jef Vermassen.De burgerlijke partij drong aan op een contactverbod met zijn kinderen en hun moeder. Daarnaast vroeg mr Rik Demeyer de aanstelling van een deskundige om de psychische schade bij de kinderen te bepalen. Volgens de verdediging heeft Hans V. aanvaard dat hij zijn kinderen niet meer mag zien.De verdediging benadrukte dat de beklaagde erg depressief was op het moment van de feiten. "Hij is eindeloos beschaamd en begrijpt niet dat hij dat gedaan heeft", aldus mr Vermassen. De advocaat vergeleek de depressieve toestand van zijn cliënt met de Leuvense neurochirurge die in de cel zit voor de moord op haar 14-jarige dochter. De verdediging kan zich daarom vinden in een voorwaardelijke gevangenisstraf en sloot zich dus aan bij de vordering van het OM.De rechtbank veroordeelde Hans V. uiteindelijk tot vijf jaar gevangenisstraf met uitstel, gekoppeld aan voorwaarden. Aan zijn kinderen en hun moeder moet hij elk een voorlopige schadevergoeding van 1 euro betalen. Er werd een deskundige aangesteld om de precieze schade bij zijn zoon te onderzoeken.(Belga)