Assisen: William De Bondt schreef dreigbrieven naar cipier

Op het assisenproces tegen William De Bondt (53) zijn de getuigenverhoren afgerond. Een cipier van de Brugse gevangenis verklaarde dat de beschuldigde in brieven dreigende taal aan haar adres uitte. In zijn cel probeerde De Bondt ook eens zelf alcohol te fabriceren.

William De Bondt. © belga

“Hij was bij mij tewerkgesteld in de werkplaats”, verklaarde de cipier. “Het was een heel stil persoon. Hij keek veel rond en werkte weinig. Als je met hem praatte, had hij altijd een grijns op zijn gezicht.” In brieven aan de directie deed De Bondt onder de naam van medegedetineerden ondertussen zijn beklag over de bewuste cipier. “Daarin werd ik zwaar bedreigd, tot op mijn thuisadres. Hij zou wel eens met een bendetje komen om mij af te maken. Ik ben daar nog steeds op mijn ongemak van.”

Alcohol stoken

Na het incident werd de beschuldigde vrij snel overgeplaatst naar de gevangenis van Ieper. Procureur-generaal Serge Malefason haalde ook nog een ander voorval in de gevangenis aan. Door fruit met suiker te laten gisten probeerde hij zelf alcohol te stoken. “We hebben het geprobeerd met de celmaten, maar het is nooit gelukt”, reageerde De Bondt. “Je had gist nodig, maar we konden geen gist hebben. We begonnen met fruitsap en op het laatste was het gewoon rot fruitsap.”

“Goeiedag, ik ben William en ik zit voor moord”, stelde de beschuldigde zich blijkbaar voor aan een celgenoot. Ondanks die vreemde begroeting heeft David C. vooral goede herinneringen aan hun maanden in dezelfde cel. “We konden goed praten. Over het dagelijks leven, de toekomst en zijn passie voor muziek. Ik wou ook gitaar kunnen spelen en hij heeft me dat vervolgens aangeleerd. Dat zorgde voor een goeie sfeer in de cel.” Over de feiten zelf werd eigenlijk niet gepraat. “Hij zei wel dat hij Isabelle graag gezien heeft en dat hij haar miste.”

Pure wodka

Het koppel ging in Diksmuide vaak samen op café en op restaurant. Een uitbaatster getuigde dat De Bondt soms voor het openingsuur al langskwam om snel een pure wodka te drinken. “Hij zei dat we het niet tegen zijn vrouw mochten zeggen en dat hebben we dus niet gedaan.” De beschuldigde zou twee keer verbaal agressief uit de hoek gekomen zijn, onder andere toen een andere klant te luid praatte. “Hij zei dat West-Vlamingen altijd te luid praten. Ik heb hem vervolgens gezegd dat hij zelf stil moest zijn of anders maar moest terugkeren naar Brussel.”

Ten slotte kwamen enkele Brusselse kennissen van de beschuldigde aan het woord. “Als eerste kind van de familie was hij nogal bedorven, maar ik kan over hem in zijn jeugd niets negatiefs zeggen”, aldus André Vandevoorde. Ook van geweld of overdreven alcoholgebruik merkte de getuige zelf niks. “Ik weet wel dat hij een paar keer opgenomen is om te ontwennen. Bij mij thuis kreeg hij nooit alcohol. Hij kon kiezen tussen water en cola.”

“Kalme, leuke kerel”

Aan een jeugdvriendin zou De Bondt uitgelegd hebben hoe de feiten zich hebben afgespeeld, al strookte dat verhaal niet helemaal met zijn versie op het proces. “Isabelle wilde vanalles weten over dat wapen. Als ik het goed begrepen heb, wilde ze dat wapen nemen, maar vond William dat te gevaarlijk”, aldus Cindy Holden. Tijdens die schermutseling zou het fatale schot per ongeluk gelost zijn. “Ik ben ervan overtuigd dat het een ongeluk is, ik zie hem niet als iemand die zoiets opzettelijk zou doen.”

Een neef van de beschuldigde omschreef hem als een kalme, leuke kerel. “Het is ook een goede muzikant. Ik vind ook nog steeds dat hij heel intelligent is, want hij spreekt perfect Engels en Frans. De gesprekken die we voerden, waren altijd heel interessant.” Alle moraliteitsgetuigen bevestigden dat De Bondt vooral erg geïnteresseerd was in de geschiedenis van Egypte.

Vrijdagochtend starten de pleidooien. Pascal Castryck komt als advocaat van de burgerlijke partij als eerste aan het woord.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.