De eerste dokter die aan het woord kwam, was de kinderspecialist van het AZ West in Veurne. "Ik was die dag op een familiefeest toen ik opgeroepen werd", vertelde de vrouw. "Ik was in het ziekenhuis nog voor de mug en de ambulance er waren. Ik zat te wachten op de spoedafdeling. De vader was helemaal over zijn toeren. Hij zei dat hij het neusje van de baby had willen spoelen, maar dat ze gestopt was met ademen. Ik vond dat wat een raar verhaal, maar op dat moment had ik er nog geen raar gevoel bij."
...

De eerste dokter die aan het woord kwam, was de kinderspecialist van het AZ West in Veurne. "Ik was die dag op een familiefeest toen ik opgeroepen werd", vertelde de vrouw. "Ik was in het ziekenhuis nog voor de mug en de ambulance er waren. Ik zat te wachten op de spoedafdeling. De vader was helemaal over zijn toeren. Hij zei dat hij het neusje van de baby had willen spoelen, maar dat ze gestopt was met ademen. Ik vond dat wat een raar verhaal, maar op dat moment had ik er nog geen raar gevoel bij." "Terwijl ik de baby aan het bekijken was, zag ik een blauwe plek op de onderarm waar geen infuus zat. Nog later zagen we een blauwe schijn op de buik. Nog later hebben de specialisten van het UZ Gent het van mij overgenomen. Zij kwamen zelf naar Veurne. De dokter zei me direct dat ze vermoedde dat het een kind was dat geslagen of geschud werd. Ik had dit in mijn carrière gelukkig nog nooit meegemaakt; in Gent hebben ze daar meer ervaring mee. De vader bleef altijd bij zijn verhaal over dat fysiologisch water. Had hij meteen verteld over een val, dan hadden we andere onderzoeken gedaan. Of het kind dan wel nog een levenskans had gehad, kan ik niet zeggen", klonk het.De kinderintensiviste van het UZ in Gent die het van haar overnam, was de tweede dokter die getuigde. "Ik herinner me dat het een heel jonge zuigeling was. Het viel me meteen op dat ze een heel grote fontanel had die opgezwollen stond. Dat wijst op overdruk in de hersenen. Ook de vele blauwe plekken vielen onmiddellijk op en die konden niet afkomstig zijn van de beademing. Er waren blauwe plekken op de benen, op het hoofd, op de kaak, onder de oksel die een andere oorzaak moesten hebben." "Ik heb toen meteen het vermoeden geuit dat Romy geschud of geslagen was geweest. Ik heb de ouders toen nogmaals uitdrukkelijk gevraagd wat er gebeurd was. Toen vertelden de ouders me over het probleem bij het spoelen van de neus. In Gent hadden we een CT-scan laten doen, daar was een zeer uitgebreide hersenbloeding op te zien. Toen ik dat zag, wist ik dat de kans zeer klein was dat het kind dit zou overleven. De bloeding in de oogjes wezen er bovendien op dat er nog oudere verwondingen waren. De mama wist van niets, maar belde die avond wel met haar vriend en toen kwam er een ander verhaal. Dan was er sprake van een mogelijke val uit de zetel bij het verversen", aldus de dokter.Op 3 januari vertelde zij aan de moeder dat Romy het niet zou halen en dat ze de medische ondersteuning zouden stilleggen. "Dat was via de telefoon. De moeder zei ons dat ze er niet kon geraken. Uiteindelijk is ze dan afgehaald met een taxi die betaald werd door de pastorale dienst. Het kind is ook nog gedoopt geweest. De mama zei ons dat ze liefst nog wou wachten tot ook de papa nog afscheid kon nemen, maar dat lukte niet omdat meneer blijkbaar verhoord werd op dat moment", aldus de dokter. Haar collega, die van dienst was op 2 januari en als eerste de politie belde, vulde aan. "In de namiddag heb ik de beide ouders gesproken. Er waren zeer uitgebreide bloedingen in de ogen aanwezig, wat voor ons een duidelijke indicatie is dat het kind geschud werd. De beschuldigde vertelde toen over de val uit de zetel en dat hij met het kindje geschud heeft omdat Romy niet meer reageerde na de val. Dat verhaal was voor mij niet compatibel met de ernst van de letsels en dan heb ik beslist om de zaak te melden aan het parket", aldus de dokter.Maandagnamiddag komen de politiemensen aan het woord die de eerste verhoren deden en hun collega's die het onderzoek voerden.