"Correct, meneer de voorzitter.". "Ik begrijp de vraag niet goed.". Beschuldigde Daniel Deriemacker antwoordde steevast kort op de vragen van de voorzitter, die er duidelijk zin in had. Bij Deriemacker was die zin minder aanwezig. Over zijn jeugd en de vroege jaren van zijn huwelijk met Carmen vertelde hij graag. "Streng en rechtvaardig, zo waren mijn ouders. Toen ik Carmen leerde kennen, was ze mijn eerste liefde. Waar we elkaar voor het eerst gekust hebben? Dat weet ik niet meer. We leerden elkaar binnen de gemeenschap (de Getuigen van Jehovah, LK) kennen. Ik deed net als iedereen de velddienst, dat is deur aan deur de blijde boodschap gaan verkondigen zodat alle mensen de kans krijgen om God te leren kennen. Ik ging op mijn achttiende werken in de bouw, maar door een rugletsel moest ik daarmee stoppen. Dan ben ik in de wereld van de beveiliging en bewaking beland en ontwikkelde ik mijn passie voor honden. Kweken, trainen, opleiden, ik deed alles. En Carmen hielp mee. Koten kuisen, eten geven, wandelen. We verdeelden de taken. Carmen was heel ondersteunend, begripvol, geduldig", schetste de beschuldigde een rooskleurig beeld.
...