Bronzen beeld van 150 kg gestolen op kerkhof van Ichtegem

Tom Vandenbussche

Opschudding in Ichtegem dit weekend. Een bronzen beeld van 150 kg werd vrijdag gestolen op het kerkhof. Kunstenaar Irénée Duriez maakte het monument voor zijn in 2019 overleden vrouw Magda. “Wie doet er nu zoiets? Lager dan dit kan iemand toch niet vallen?” vraagt Duriez zich af.

Irénée Duriez (71) is een kunstenaar uit Ichtegem die bronzen en vooral vrouwelijke figuren maakt. Hij maakt dit weekend de nachtmerrie van zijn leven mee. “Mijn vrouw Magda Van Hoeylandt is op 1 maart 2019 overleden en ligt begraven op het kerkhof van Ichtegem. Naast haar graf staat er een monument, een bronzen beeld van 150 kg dat ik ter ere van haar had gemaakt. Maar dat beeld van een naakte, ingetogen vrouw is nu verdwenen. De bewaker van het kerkhof was vrijdag om 11.55 uur gestopt met werken en was na zijn middagpauze om 13.25 uur herbegonnen. Toen hij vertrok, stond het beeld er nog. Toen hij terugkwam, was het weg. Hij dacht eerst dat ik het weggenomen had en stelde zich er niet meteen vragen bij.”

Gisteren kreeg Duriez plots telefoon. “Ik kreeg de vraag of ik het beeld weggehaald had. Ik dacht dat het een 1 april-grap was en ben zelf een kijkje gaan nemen. Het beeld was effectief weg. Ik dacht eerst dat het in de loop van vrijdagnacht was gebeurd, tot ik ’s avonds van de bewaker vernam dat het vrijdag over de middag al gestolen moet zijn. Alles is op klaarlichte dag gebeurd. Er is geen enkele schade aan de bloemen en planten. Ze hebben wel met beitels gewerkt en het beeld met een soort van kraan meegenomen. Dat kan niet anders. Dat beeld weegt 150 kg. Hoe kunnen ze nu zoiets doen?”

Brons is veel waard

(lacht)

Het gestolen grafmonument. (foto GF)
Het gestolen grafmonument. (foto GF)

Duriez is er het hart van in. “Ik kan natuurlijk moeilijk iemand beschuldigen, maar ik denk dat het mensen zijn die weten dat brons veel waard is. In Brugge is onlangs iets gelijkaardigs gebeurd. Of ik nog hoop op een oplossing? (lacht) Ik heb de politie verwittigd, maar we zullen dat beeld nooit meer terugvinden. Eén kans op duizend misschien. Ik denk dat het al in het buitenland zit.”

“Dit is heel emotioneel voor mij. Verschrikkelijk gewoon. Ik ben er al een dag niet goed van en kan niet slapen. We waren 48 jaar getrouwd. Ze was mijn steun en toeverlaat. Ik ben een kunstenaar en toch is ze altijd achter mij blijven staan. Dit beeld was om haar te eren. Mijn vrouw verliezen was veel erger dan dit beeld verliezen, maar toch is dit geen lachertje. Wie doet er nu zoiets? Lager dan dit kan iemand toch niet vallen?”

Duriez is van plan om een nieuw, gelijkaardig exemplaar voor zijn overleden vrouw te maken. “Het zal een grote inspanning vergen, maar dat is het enige dat ik voor haar kan doen.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.