Drijvende kracht achter De Garre van Kornee is Hans Quaghebeur. Hij is afkomstig uit Ieper, maar woont nu in Brugge. Als rasechte folkmens is Festival Dranouter zijn natuurlijke biotoop. "Ik kom al naar het festival sinds 1978. Dat is nog de prehistorie. Ik trad nog niet officieel op, maar het publiek speelde toen spontaan mee in jamsessies op de weide. Zo ben ik ook in Kadril gekomen. We waren aan het jammen in de wei. Plots kwam er een gast naast mij zitten met een fles wijn. Hij zette die onder zijn stoel en begon viool te spelen. Ik speelde accordeon en zo ben ik bij Kadril gekomen. Dat jammen doen we trouwens nog altijd. Vanmorgen om 10 uur hadden we met enkele muzikanten afgesproken - onder andere met Alfred Den Ouden, de stichter van Festival Dranouter - aan d'Oventote."
...

Drijvende kracht achter De Garre van Kornee is Hans Quaghebeur. Hij is afkomstig uit Ieper, maar woont nu in Brugge. Als rasechte folkmens is Festival Dranouter zijn natuurlijke biotoop. "Ik kom al naar het festival sinds 1978. Dat is nog de prehistorie. Ik trad nog niet officieel op, maar het publiek speelde toen spontaan mee in jamsessies op de weide. Zo ben ik ook in Kadril gekomen. We waren aan het jammen in de wei. Plots kwam er een gast naast mij zitten met een fles wijn. Hij zette die onder zijn stoel en begon viool te spelen. Ik speelde accordeon en zo ben ik bij Kadril gekomen. Dat jammen doen we trouwens nog altijd. Vanmorgen om 10 uur hadden we met enkele muzikanten afgesproken - onder andere met Alfred Den Ouden, de stichter van Festival Dranouter - aan d'Oventote.""Ook met Laïs heb ik hier enkele keren gespeeld. Laïs is trouwens ook ontstaan op Festival Dranouter. We hadden die meisjes leren op de volksmuziekstage in Gooik. Vroeger was er altijd op de laatste dag een feestje voor de medewerkers. Kadril werd gevraagd om er op te treden en we hadden de meisjes van Laïs meegenomen. Dat is bij de organisatie zodanig in de smaak gevallen dat ze Laïs meteen boekten voor de volgende editie. Dat was de start van Laïs. Ik ben de tel kwijt van de keren dat ik hier gespeeld heb. Op één editie trad ik hier zelfs eens drie keer op."Om 18.30 speelt De Garre van Kornee in De Voute. "We hebben traditionele melodieën gezocht, een schatkamer die nog niet geleegd is. Het enige probleem is dat de teksten niet altijd aanspreken aan het publiek van vandaag. Maar de muziek is wel nog authentiek. Het oudste lied dat we spelen dateert van de zestiende eeuw, maar we proberen er wel een moderne draai aan te geven. Het mag ook geen museummuziek zijn. Maar de melodie werd uitgevonden door een van onze verre voorvaderen. Geen mens die weet wie."De oubollige passeerden door de handen van Mariken Boussemaere, afkomstig uit de Ieperse deelgemeente maar uitgeweken naar het Oost-Vlaamse Maarkedal. "In die oude melodieën zitten heel veel versieringen, met tekst. We vereenvoudigen echter vaak de melodieën waardoor die teksten vaak te veel lettergrepen hebben, waardoor we ook de teksten moeten aanpassen. Vaak is het moeilijk om de goeie muziek te appreciëren omdat de teksten zo oubollig zijn. Van een aantal van die oude teksten heb ik geprobeerd om de inhoud te bewaren, maar heb ik geprobeerd te herschrijven, soms in het algemeen Nederlands maar ik vaak in het dialect. Dan kijk ik eens in mijn dagboek welke teksten ik staan heb en welke passen bij het gevoel van de melodie. Het was niet gemakkelijk. Vaak moest is puzzelen en puzzelen. Ik heb daar heel veel tijd in gestoken. Ik steek vaak meer tijd in die oude projecten dan in mijn eigen nieuwe nummers."Mariken was ook een tijdje zangeres bij Kadril. Na een lange sabbatperiode heeft ze echter de draad van de muziek weer opgepakt. "Een maand na mijn laatste optreden met Kadril was ik zwanger. Dan heb ik heel bewust gekozen om de muziek even in de koelkast te zetten. Ik had dat ook wel nodig, want het was wel een intense tijd bij Kadril. Nu de kinderen naar school gaan, ben ik er weer ingestapt."Johan Fernand Decancq uit Blankenberge speelt in De Garre van Kornee doedelzak, middeleeuwse schalmei, baritonsaxofoon en sopraansaxofoon, niet de meest alledaagse instrumenten. "Dat zijn instrumenten die tot enkele jaren niet meer onderwezen werden in de muziekscholen. Iedereen vindt dat rare instrumenten omdat ze niet weten waar ze het kunnen leren. Nu kan het wel op bepaalde plaatsen. Sommige instrumenten zijn meer dan 150 jaar verdwenen uit onze cultuur. Iedereen denkt trouwens dat de doedelzak een Schots instrument is, maar de Vlaamse doedelzak bestaat als sinds de negende eeuw."Voor het optreden van 18.30 uur hoopt De Garre van Kornee vooral om een klik te maken met het publiek. "Voor mij is het een goed optreden als je voelt dat het publiek mee is met de muziek, dat je een respons krijgt. Als ze niet bewegen bijvoorbeeld... Nog erger is als ze vertrekken, maar op een festival is dat wel normaal. Nu al hou ik er rekening mee dat een halfuur in het optreden een deel zal opstaan en zal vertrekken naar een ander optreden. Maar we zullen proberen om ons daardoor niet van ons wijs te laten brengen." (TOGH)