Wat vindt Peter van zo'n interactieve online-beleving van een assisenzaak ? Hij die altijd 'dichtbij' het publiek staat. "Wat betreft de online-beleving, daar kan ik eigenlijk nog niet echt een antwoord op geven. Dat zal moeten blijken wanneer we het volledige proces kunnen volgen. Ik kan enkel praten over de (kleine) bijdrage die ik leverde voor dit experiment. Het is inderdaad vreemd om een verhaal te vertellen tegen een camera in plaats van je te moeten richten tot andere acteurs in een theaterzaal", zegt Peter. "In een 'normale' voorstelling kan de manier waarop je een repliek zegt, beïnvloed worden door een reactie van een tegenspeler of zelfs van het publiek. Hier zaten we allemaal apart in de kleine ruimte, met drie camera's op ons gericht, ons eigen ding te doen. Als acteurs luisterden we naar de regisseur die het totaal-plaatje in zijn hoofd heeft en weet waar alles naartoe moet gaan. We hebben dan ook een blind vertrouwen dat de puzzelstukjes mooi in elkaar zullen passen. 't Was voor mij nieuw. Tegenwoordig gebeurt er uiteraard héél veel online. Maar aan een online-fictie project heb ik inderdaad nog nooit eerder meegewerkt. Ik zag enkel alleen nog maar de trailer en ik ben eveneens razend nieuwsgierig naar het resultaat."

Hoe 'anders' komt dat voor de acteurs/actrices over ? "Ik kan niet ontkennen dat er minder verbondenheid is met de andere acteurs, sommigen heb ik zelfs bij de opnames niet gezien, gewoon omdat die over verschillende dagen gelopen hebben. Maar ergens blijft het werk toch hetzelfde. We zijn allemaal, op aanwijzen van regisseur Frank op zoek gegaan naar ons personage. Hoe hij zich gedraagt, hoe hij spreekt,... Een assisenproces kan wel verteld worden in dergelijk format, gezien het statische gegeven. 'De Leeuw van Vlaanderen' op deze manier proberen te vertellen zou iets moeilijker zijn..."

Denk je dat het thuispubliek massaal zal 'vallen' voor dat nieuwe concept ? "Ik denk eigenlijk van wel", geeft Peter direct toe. "Er zijn mensen die graag kwissen, die graag kruiswoordraadsels invullen,... Maar het stramien is steeds hetzelfde : we krijgen een gegeven, we moeten erover nadenken, we geven een antwoord of oplossing en we hopen dat dit juist is. In dit geval is de 'juistheid' van het antwoord echter wel niet objectief. Iedereen die deelneemt aan het proces zal gaandeweg een mening opbouwen en uiteindelijk een oordeel moeten vellen. Het leuke zou kunnen zijn om met vrienden of familie deel te nemen en (net zoals bij een echte jury) na de getuigenissen en pleidooien dan onder elkaar te discussiëren waarom iemand al dan niet schuldig bevonden moet worden. Een voordeel is ook dat de toeschouwer/deelnemer dit doet op zijn/haar ritme. Men kan ook de filmpjes meerdere keren bekijken. Het is een totaal nieuw concept waarbij de toeschouwer er eigenlijk deel van gaat uitmaken van het gebeuren. Hij blijft niet aan de zijlijn staan, maar participeert. Hij oordeelt over de schuld of onschuld van iemand en schrijft zo mee het einde van het verhaal. Ik denk wel dat een dergelijk format heel veel kans op slagen heeft, maar dat de mensen elkaar zullen moeten warm maken om eraan deel te nemen. Dus ik hoop dat er een vervolg zal komen."

Is Peter een 'fan' van assisenzaken ? Volgt hij wel eens moordzaken en dergelijke via de media of de krant ? "Een 'fan' zou ik mezelf niet noemen, maar ik volg wel graag bepaalde zaken via de kranten. De getuigenissen die steeds een nieuw licht op de zaak werpen, getuigen die elkaar tegen spreken, de verdachten zelf die (wellicht onder invloed van hun advocaat) verschillende versies van de feiten brengen,... Telkens ben ik verbaasd én verwonderd hoe je als buitenstaander (of als jury dus) heen en weer geslingerd kan worden tussen iemand schuldig of onschuldig te vinden." (PADI)

Deelnemen kost 15 euro per persoon. Inschrijven via www.assisenonline.be.

Wat vindt Peter van zo'n interactieve online-beleving van een assisenzaak ? Hij die altijd 'dichtbij' het publiek staat. "Wat betreft de online-beleving, daar kan ik eigenlijk nog niet echt een antwoord op geven. Dat zal moeten blijken wanneer we het volledige proces kunnen volgen. Ik kan enkel praten over de (kleine) bijdrage die ik leverde voor dit experiment. Het is inderdaad vreemd om een verhaal te vertellen tegen een camera in plaats van je te moeten richten tot andere acteurs in een theaterzaal", zegt Peter. "In een 'normale' voorstelling kan de manier waarop je een repliek zegt, beïnvloed worden door een reactie van een tegenspeler of zelfs van het publiek. Hier zaten we allemaal apart in de kleine ruimte, met drie camera's op ons gericht, ons eigen ding te doen. Als acteurs luisterden we naar de regisseur die het totaal-plaatje in zijn hoofd heeft en weet waar alles naartoe moet gaan. We hebben dan ook een blind vertrouwen dat de puzzelstukjes mooi in elkaar zullen passen. 't Was voor mij nieuw. Tegenwoordig gebeurt er uiteraard héél veel online. Maar aan een online-fictie project heb ik inderdaad nog nooit eerder meegewerkt. Ik zag enkel alleen nog maar de trailer en ik ben eveneens razend nieuwsgierig naar het resultaat."Hoe 'anders' komt dat voor de acteurs/actrices over ? "Ik kan niet ontkennen dat er minder verbondenheid is met de andere acteurs, sommigen heb ik zelfs bij de opnames niet gezien, gewoon omdat die over verschillende dagen gelopen hebben. Maar ergens blijft het werk toch hetzelfde. We zijn allemaal, op aanwijzen van regisseur Frank op zoek gegaan naar ons personage. Hoe hij zich gedraagt, hoe hij spreekt,... Een assisenproces kan wel verteld worden in dergelijk format, gezien het statische gegeven. 'De Leeuw van Vlaanderen' op deze manier proberen te vertellen zou iets moeilijker zijn..."Denk je dat het thuispubliek massaal zal 'vallen' voor dat nieuwe concept ? "Ik denk eigenlijk van wel", geeft Peter direct toe. "Er zijn mensen die graag kwissen, die graag kruiswoordraadsels invullen,... Maar het stramien is steeds hetzelfde : we krijgen een gegeven, we moeten erover nadenken, we geven een antwoord of oplossing en we hopen dat dit juist is. In dit geval is de 'juistheid' van het antwoord echter wel niet objectief. Iedereen die deelneemt aan het proces zal gaandeweg een mening opbouwen en uiteindelijk een oordeel moeten vellen. Het leuke zou kunnen zijn om met vrienden of familie deel te nemen en (net zoals bij een echte jury) na de getuigenissen en pleidooien dan onder elkaar te discussiëren waarom iemand al dan niet schuldig bevonden moet worden. Een voordeel is ook dat de toeschouwer/deelnemer dit doet op zijn/haar ritme. Men kan ook de filmpjes meerdere keren bekijken. Het is een totaal nieuw concept waarbij de toeschouwer er eigenlijk deel van gaat uitmaken van het gebeuren. Hij blijft niet aan de zijlijn staan, maar participeert. Hij oordeelt over de schuld of onschuld van iemand en schrijft zo mee het einde van het verhaal. Ik denk wel dat een dergelijk format heel veel kans op slagen heeft, maar dat de mensen elkaar zullen moeten warm maken om eraan deel te nemen. Dus ik hoop dat er een vervolg zal komen."Is Peter een 'fan' van assisenzaken ? Volgt hij wel eens moordzaken en dergelijke via de media of de krant ? "Een 'fan' zou ik mezelf niet noemen, maar ik volg wel graag bepaalde zaken via de kranten. De getuigenissen die steeds een nieuw licht op de zaak werpen, getuigen die elkaar tegen spreken, de verdachten zelf die (wellicht onder invloed van hun advocaat) verschillende versies van de feiten brengen,... Telkens ben ik verbaasd én verwonderd hoe je als buitenstaander (of als jury dus) heen en weer geslingerd kan worden tussen iemand schuldig of onschuldig te vinden." (PADI) Deelnemen kost 15 euro per persoon. Inschrijven via www.assisenonline.be.