Jérémie en Arne kenden elkaar al zes jaar en waren heel close. Beiden waren Ketnet-musicalsterren en bleven daarna beste kameraden. Ze deelden lief en leed, waren heel veel samen. Arne is bijna één jaar overleden. Nog altijd gaat er geen dag voorbij of Jérémie denkt aan zijn overleden vriend. Tijdens zijn showcase stond het rouwprentje van Arne op zijn vleugelpiano.

Henk en Karin - de ouders van Arne - waren op de showcase aanwezig. Wat ze niet wisten, was dat Jérémie ook een liedje voor hun zoon had voorzien. Tekstschrijver Jérémie schreef al vaak eigen nummers. Hij probeerde zijn immens verdriet al regelmatig op papier te zetten. Hij schreef ook al een eigen nummer 'Slaap zacht' over Arne, maar Jérémie wilde dat die avond niet brengen omdat het te emotioneel zou zijn en hij het niet zou kunnen zingen. Hij besloot van 'Voorbij' van Marco Borsato te zingen.

Hij riep de ouders van Arne vooraan, maar toen werd het de 19-jarige zanger van 'Jij', 'Mezelf zijn' en 'Julie' even teveel. De tranen rolden langs zijn wangen. Ook de mama van Arne had het moeilijk. Jérémie zei : "Arne is nog iedere dag bij mij. Als ik zat te wenen, schreef ik liedjes. Ik wist dat jullie dan ook verdriet hadden en zaten te wenen". Het was een echt kippenvelmoment. In de zaal kon je een speld horen vallen. Enkele vrouwen haalden hun zakdoek boven, terwijl stoere mannen met hun vinger even aan hun ooghoek wreven. Niemand hield het droog. En toen begon Jérémie op piano het nummer 'Voorbij' te zingen. Een nummer voor Arne, zijn kameraad die àltijd zijn béste maat zal blijven én een muzikale kameraad die Jérémie verder kracht zal geven om zijn carrière uit te bouwen.

(PADI)

Jérémie en Arne kenden elkaar al zes jaar en waren heel close. Beiden waren Ketnet-musicalsterren en bleven daarna beste kameraden. Ze deelden lief en leed, waren heel veel samen. Arne is bijna één jaar overleden. Nog altijd gaat er geen dag voorbij of Jérémie denkt aan zijn overleden vriend. Tijdens zijn showcase stond het rouwprentje van Arne op zijn vleugelpiano. Henk en Karin - de ouders van Arne - waren op de showcase aanwezig. Wat ze niet wisten, was dat Jérémie ook een liedje voor hun zoon had voorzien. Tekstschrijver Jérémie schreef al vaak eigen nummers. Hij probeerde zijn immens verdriet al regelmatig op papier te zetten. Hij schreef ook al een eigen nummer 'Slaap zacht' over Arne, maar Jérémie wilde dat die avond niet brengen omdat het te emotioneel zou zijn en hij het niet zou kunnen zingen. Hij besloot van 'Voorbij' van Marco Borsato te zingen. Hij riep de ouders van Arne vooraan, maar toen werd het de 19-jarige zanger van 'Jij', 'Mezelf zijn' en 'Julie' even teveel. De tranen rolden langs zijn wangen. Ook de mama van Arne had het moeilijk. Jérémie zei : "Arne is nog iedere dag bij mij. Als ik zat te wenen, schreef ik liedjes. Ik wist dat jullie dan ook verdriet hadden en zaten te wenen". Het was een echt kippenvelmoment. In de zaal kon je een speld horen vallen. Enkele vrouwen haalden hun zakdoek boven, terwijl stoere mannen met hun vinger even aan hun ooghoek wreven. Niemand hield het droog. En toen begon Jérémie op piano het nummer 'Voorbij' te zingen. Een nummer voor Arne, zijn kameraad die àltijd zijn béste maat zal blijven én een muzikale kameraad die Jérémie verder kracht zal geven om zijn carrière uit te bouwen. (PADI)