Chris White, het enige overgebleven origineel lid van Dire Straits, zegt het zelf als hij de band voorstelt: "Het leek mij onmogelijk om Mark Knopfler te vervangen, maar toen kwam Terence Reis en moest ik toegeven dat ik ongelijk had." Terence speelt op dezelfde magistrale manier, met duim (zonder plectrum) en met een intense passie om het legendarische repertoire levendig te houden. Hij doet dit ongelooflijk voortreffelijk, hetzelfde charisma op het podium, een gitaarvirtuoos en een gouden, warme stem.

Na het eerste liedje Telegraph Road ben je keihard overtuigd. Je wordt niet alleen nostalgisch terug gekatapulteerd naar de hoogdagen van Dire Straits en de grootse stadionconcerten Je geniet live van hun muziek hier en nu in België, is dat niet heerlijk? Nummers als Walk Of Life, Romeo and Juliet en het magnifique Tunnel Of Love zijn rasechte klassiekers, gespeeld door klassevolle artiesten.

Chris White met saxofoon is de echte leider van deze band, dat merk je. Zijn invloed is grotendeels merkbaar in het repertoire. De mannen amuseren zich op het podium. Ze lachen naar elkaar en dat werkt aanstekelijk voor het publiek. De solo van Tunnel Of Love is er één om kippenvel van te krijgen. Terence Reis speelt zonder fouten, bezield, zijn houding is zelfs vergelijkbaar met Knopfler. Na een paar nummers stop je wel gewoon met te vergelijken. Deze man is gewoon op zichzelf fenomenaal.

Het nummer The Man's Too Strong speelt hij op dezelfde gitaar als tijdens de Brothers In Arms-toer in 1985. De liedjes worden afgewisseld van uptempo naar gevoeligere songs. Maar telkens met dat typische geluid van Dire Straits. Ruim twee uur lang speelden de mannen. Je kan ze echt wel geen cover-band noemen, gezien er een origineel bandlid in meespeelt en het niveau ferm hoog ligt.

We worden zelfs getrakteerd op een speciale bijna reggaeversie van So Far Away zoals Dire Straits ze brachten in Australië in 1986. Magisch. Als Brothers In Arms wordt ingezet veert het publiek spontaan recht, te lang moeten stilzitten. Dat wordt gevolgd door Sultans of Swing en ja hoor, meneer Reis doet dit uitstekend! We eindigen met hun grootste hit Money For Nothing en als dessert de cover van Going Home: Theme from Local Hero. Dit instrumentaal nummer heb ik altijd al eens live willen zien. Het publiek bedankt hen terecht met een lange staande ovatie.

Volgend jaar komt The Dire Straits Experience naar het Ethias Theater in Hasselt op zaterdag 23 november 2019. Dire Straits fans zullen dit zeker niet willen missen. Uw reporter is sinds donderdagavond ook fan van Terence Reis en dankbaar voor deze magische nostalgische muzikale avond. Diepe buiging en tot volgend jaar!

(PADI)

Chris White, het enige overgebleven origineel lid van Dire Straits, zegt het zelf als hij de band voorstelt: "Het leek mij onmogelijk om Mark Knopfler te vervangen, maar toen kwam Terence Reis en moest ik toegeven dat ik ongelijk had." Terence speelt op dezelfde magistrale manier, met duim (zonder plectrum) en met een intense passie om het legendarische repertoire levendig te houden. Hij doet dit ongelooflijk voortreffelijk, hetzelfde charisma op het podium, een gitaarvirtuoos en een gouden, warme stem.Na het eerste liedje Telegraph Road ben je keihard overtuigd. Je wordt niet alleen nostalgisch terug gekatapulteerd naar de hoogdagen van Dire Straits en de grootse stadionconcerten Je geniet live van hun muziek hier en nu in België, is dat niet heerlijk? Nummers als Walk Of Life, Romeo and Juliet en het magnifique Tunnel Of Love zijn rasechte klassiekers, gespeeld door klassevolle artiesten. Chris White met saxofoon is de echte leider van deze band, dat merk je. Zijn invloed is grotendeels merkbaar in het repertoire. De mannen amuseren zich op het podium. Ze lachen naar elkaar en dat werkt aanstekelijk voor het publiek. De solo van Tunnel Of Love is er één om kippenvel van te krijgen. Terence Reis speelt zonder fouten, bezield, zijn houding is zelfs vergelijkbaar met Knopfler. Na een paar nummers stop je wel gewoon met te vergelijken. Deze man is gewoon op zichzelf fenomenaal. Het nummer The Man's Too Strong speelt hij op dezelfde gitaar als tijdens de Brothers In Arms-toer in 1985. De liedjes worden afgewisseld van uptempo naar gevoeligere songs. Maar telkens met dat typische geluid van Dire Straits. Ruim twee uur lang speelden de mannen. Je kan ze echt wel geen cover-band noemen, gezien er een origineel bandlid in meespeelt en het niveau ferm hoog ligt. We worden zelfs getrakteerd op een speciale bijna reggaeversie van So Far Away zoals Dire Straits ze brachten in Australië in 1986. Magisch. Als Brothers In Arms wordt ingezet veert het publiek spontaan recht, te lang moeten stilzitten. Dat wordt gevolgd door Sultans of Swing en ja hoor, meneer Reis doet dit uitstekend! We eindigen met hun grootste hit Money For Nothing en als dessert de cover van Going Home: Theme from Local Hero. Dit instrumentaal nummer heb ik altijd al eens live willen zien. Het publiek bedankt hen terecht met een lange staande ovatie.Volgend jaar komt The Dire Straits Experience naar het Ethias Theater in Hasselt op zaterdag 23 november 2019. Dire Straits fans zullen dit zeker niet willen missen. Uw reporter is sinds donderdagavond ook fan van Terence Reis en dankbaar voor deze magische nostalgische muzikale avond. Diepe buiging en tot volgend jaar! (PADI)