Claudia De Brabandere (29) woonde in Tielt, tot ze in de zomer van 2013 met haar echtgenoot Kay De Vreese en hun kindjes Victor en Remy naar Vietnam verhuisde.
...

Claudia De Brabandere (29) woonde in Tielt, tot ze in de zomer van 2013 met haar echtgenoot Kay De Vreese en hun kindjes Victor en Remy naar Vietnam verhuisde.Hoe zijn jullie in Vietnam beland?"Via mijn man, die voor een bedrijf werkt dat de opstart van een nieuwe vestiging plande in Vietnam. Hij werd gevraagd of we dat zagen zitten. Na een bezoek aan Vietnam en de streek waar we nu wonen, in de stad Bao Loc in de provincie Lam Dong, hebben we besloten dat we de sprong zouden wagen." En? Was het aanpassen?"Ja, toch wel meer dan ik had gedacht. Waar wij wonen is het volledig 'op de buiten'. Er woont geen enkel blank gezin, dus naar sociaal contact toe was het enorm aanpassen. Ook qua wegeninfrastructuur is het een enorm verschil met België, hoewel ze er hier wel werk van maken om het te verbeteren. Dat is zeker positief.""En er zijn nog veel verschillen natuurlijk: een andere cultuur, een andere religie, ander eten, noem maar op. Ook de manier van kinderen opvoeden is enorm verschillend. Maar het is wél prachtig om die verschillen van twee totaal andere werelden te zien. We staan heus wel positief tegenover Vietnam, ook omdat we merken dat ze hier vooruitgang boeken. Ook het onderwijs bijvoorbeeld is een punt waar ze erg hard aan werken." Wat mis je uit je thuisland?"De kwaliteit van ons eten! Ze eten graag taai vlees in Vietnam en dat is niet echt iets wat we gewoon zijn. Ook naar medische hulp en kennis is er een verschil, maar dat heeft in ons geval vooral te maken met het feit dat we op het platteland wonen en niet in een grootstad. Omgekeerd mis ik bij een verblijf in België dan weer de rust van het Vietnamese platteland. De mensen zijn er zo opgejaagd en leven volgens wat de maatschappij verwacht."Zie je jezelf dan nog terugkeren?"Zeker wel, daar bestaat geen twijfel over. We blijven hier niet voor altijd. Al lukt het nu wel hoor: we hebben dagelijks contact met onze families via FaceTime en Skype en onze zoontjes, geboren in 2011 en 2013, hebben het hier naar hun zin. Zeker nu hebben ze er nog niets op tegen om hier in Vietnam te wonen en niet in Vlaanderen."Vietnam is een smal, langwerpig land, dat soms wordt vergeleken met de typische 'rijstvrouwen' die aan de uiteinden van de lange stok over hun schouder een rijstmand dragen. Aan de ene kant hoofdstad Hanoi, aan de andere kant Ho Chi Minh City, het vroegere Saigon. Waar moeten we jullie situeren? En waar verblijven jullie het liefst?"In het onderste deel van Vietnam. Af en toe gaan we een weekendje weg. Dan trekken we naar Mui Ne, voor een typische zon-, zee- en strandvakantie. We komen ook vaak in Ho Chi Minh City, wat ik een zeer bruisende en jonge stad vind. Maar het liefst woon ik toch op het platteland. Het is er enorm rustig en zo heb ik het het liefst.""Als er familie op bezoek komt en intussen ook het land verkent, dan probeer ik al eens mee te reizen. Zo heb ik al een klein beetje van het noorden van het land gezien. Dit jaar bezoek ik nog de Mekong-delta en het midden van het land: Hoi An, Hue.Hoe zou je de bevolking van Vietnam omschrijven? Op welk vlak lijken ze op Belgen?"Ze houden van bier (lacht). Maar daar houdt de vergelijking op, denk ik. De bevolking is rustig en erg kindvriendelijk. Vooral dat is ons met onze twee zoontjes al opgevallen." Ontmoet je vaak andere West-Vlamingen in Vietnam? Wonen er nog in de buurt?"Ja, toch wel. Er is ook elk jaar een vriendschappelijke voetbalmatch tussen Belgen en Nederlanders in Ho Chi Minh City. Dan hebben we de kans om anderen te ontmoeten, wat altijd plezant is." Wat moet iemand zeker bezoeken als hij naar Vietnam komt in julie regio?"De grootste grot ter wereld, Hang Son Doong, ligt in Vietnam en zou spectaculair zijn. Ook mountainbikers kunnen prachtige routes fietsen in de bergen. Je rijdt dan tussen de koffie- en theevelden. Ook minority's bezoeken - kleinere etnische bevolkingsgroepen - of gewoon eens door hun dorpen rijden is al eens de moeite om te zien. Er zit ook zoveel verschil tussen het noorden en het zuiden van hetland, dat het gewoon op zich al de moeite is om de vergelijking te maken én te zien."(FJA - Foto's Claudia De Brabandere)