Frans Bauer in Kursaal Oostende: “Ik moet even afremmen, ’t loopt hier uit de hand!”

Frans had z'n gulle lach meegebracht naar Kursaal Oostende. © PADI/Daniël
Patrick Depypere
Patrick Depypere Showbizzmedewerker

Vrijdagavond stond de Nederlandse zanger Frans Bauer op het podium van Kursaal Oostende. Frans was nog maar twee liedjes ver of hij stelde zelf voor aan het publiek dat ze zich even terug zouden neer zetten: “Ik moet even afremmen, ’t loopt hier uit de hand!”, glimlacht hij naar de ruim 1.800 mensen die in de zaal zaten.

Frans begon met ‘Vandaag vieren wij het leven’ en zong direct erna ‘Doe nou niet’. Op dat moment stond het publiek al recht en was er al heel wat ambiance in Kursaal Oostende. Vooraleer hij een eerbetoon deed met een medley aan Koos Albert stelde Frans zelf voor aan het publiek dat ze even terug zouden zitten. Hij vertelde dan hoe hij als kleine jongen – samen met zijn ouders – naar een optreden gingen van Koos Albert. Hij vroeg of hij mocht meezingen. Het duurde uiteindelijk tot het allerlaatste nummer ‘Ik verscheurde je foto’ dat kleine Frans naast grote Koos mocht staan op het podium. “En vanaf dan wist ik dat ik zanger wilde worden”, vertelt Frans tegen het publiek. Hij zong een medley van Koos Albert. “Ik heb jullie even laten wennen aan die Hollander. Nu terug even acclimatiseren”, lacht Frans.

Frans en Sieneke.
Frans en Sieneke. © PADI/Daniël

Frans zong ook een Marianne Weber-medley, samen met Sieneke uit Nederland, die daarna zelf één van haar eigen songs mocht brengen. Frans prees haar muzikaal talent en zei dat ze weldra ook meer naar Vlaanderen zal komen. “Marianne Weber is bij ons de koningin van het levenslied, maar Sieneke is dé prinses van het levenslied”, verklapt hij.

En of er volk was!
En of er volk was! © PADI/Daniël

Hij zong nog talrijke van z’n wondermooie songs, die spontaan werden meegezongen door het publiek. De ene keer veerde men automatisch recht, de andere keer begon men heen en weer te wiegen in hun zetel. Frans genoot ervan, na twee jaar van corona. “Hier op dit podium zie ik zoveel liefde. Dankjewel”, zei hij, gevolgd door: “Een artiest geeft niet graag de controle af. Ik doe dat thuis wel, maar op een podium niet. En toch zal ik dat nu even doen. Die twee vrouwen achter mij mogen een signaal geven en telkens wanneer jullie dat signaal zien zingen jullie luid ‘Olee’. Okee?” Even later zei Frans: “Ik hoop dat jullie het volgende liedje heel luid meezingen, zodat ze het zelfs in Holland kunnen horen. Afgesproken?” Frans begon en ’t was terug bingo. Op het einde van zijn optreden, zei Frans: “Wanneer ik in

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.